Farmakologiczne leczenie endometriozy

Mimo wielu badań biochemicznych i molekularnych endometrioza należy do chorób, których etiopatogeneza jest mało poznana i przysparza wiele trudności w postępowaniu leczniczym. Rozpoczynając terapię endometriozy, należy wziąć pod uwagę rodzaj i stopień nasilenia objawów oraz status prokreacyjny kobiety. Ponadto, klasyczna definicja endometriozy (obecność komórek gruczołowych i podścieliska) zakłada konieczność pobrania materiału do badania histopatologicznego. Nie zawsze jednak laparoskopia jest pierwszym krokiem w rozpoznawaniu i terapii endometriozy. Leczenie objawów, takich jak ból związany z endometriozą czy zaburzenia miesiączkowania, rozpoczyna się od podania leków I rzutu – tabletek antykoncepcyjnych oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Dwuskładnikowe tabletki antykoncepcyjne najczęściej poleca się do stosowania w terapii ciągłej. Nieskuteczne leczenie bólu (min. 3 miesiące) daje podstawę do wdrożenia innej metody leczniczej: laparoskopii lub terapii II rzutu, czyli zastosowania analogów GnRh, Danazolu i progestagenów. Duże nadzieje wiąże się inhibitorami aromatazy, inhibitorami czynnika martwicy nowotworów a (TNF-α), lekami hamującymi angiogenezę oraz inhibitorami metaloproteinaz tkankowych.