Zastosowanie lanreotydu w przypadku guza neuroendokrynnego grasicy z zespołem nieadekwatnego wydzielania wazopresyny

Wstęp : Guzy neuroendokrynne grasicy to bardzo rzadkie nowotwory, stanowiące 2–4% guzów śródpiersia. Opisywane są przypadki ektopowego wydzielania hormonów w przebiegu tej patologii, z czego zespół ektopowego wydzielania ACTH jest najczęstszą endokrynopatią. W pracy zaprezentowano przypadek zespołu nieadekwatnego wydzielania wazopresyny w przebiegu tego nowotworu.

Opis przypadku : U 55-letniego mężczyzny na rutynowo wykonanym zdjęciu rentgenowskim klatki piersiowej wykryto guz śródpiersia. Po badaniu tomograficznym klatki piersiowej i badaniu PET-CT pacjenta skierowano na leczenie operacyjne, wycięto guz ze śródpiersia o wymiarach 11 x 8 x 4 cm, który naciekał płuco lewe i osierdzie. Badanie histopatologiczne wykazało raka neuroendokrynnego grasicy. Z uwagi na wznowę chorego poddano chemioterapii, a następnie leczono analogami somatostatyny z uwagi na pozytywny wynik scyntygrafii receptorowej i aktywność hormonalną nowotworu dającą zespół rakowiaka. W trakcie terapii hormonalnej wykryto zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny.

Dyskusja : Przeprowadzono krótką charakterystykę zespołu nieadekwatnego wydzielania wazopresyny oraz raków neuroendokrynnych grasicy, uwzględniając sposoby leczenia tych jednostek chorobowych. W przypadku guzów o zachowanej ekspresji receptorów somatostatynowych należy brać pod uwagę możliwość zastosowania analogów somatostatyny w formie terapii przewlekłej.