Wstęp: Macierzyństwo, nierozer-walnie związane z istotą kobiecości, stanowi sens i cel życia dla wielu kobiet, ma inny odcień, jeżeli dziecko rodzi się martwe. Utrata dziecka powoduje przytłaczający ból psychiczny, jest najtrudniejszym doświadczeniem, jakie może spotkać kobietę w życiu, dosięga wszelkich sfer życia. Celem pracy jest ocena psychologicznych reakcji kobiet po niespełnionym macierzyństwie.

Materiał i metody: Badaniem objęto dwie grupy kobiet - grupę badaną, którą stanowiły kobiety po urodzeniu martwego dziecka, grupę kontrolną złożoną z kobiet po urodzeniu żywego dziecka. Posłużono się krótkim kwestionariuszem własnej konstrukcji oraz polskimi wersjami testu: State-Trait Anxiety Inventory, Rosenberga i Skalą depresji Becka.

Wyniki: Wśród 120 kobiet objętych prezentowaną analizą odsetek badanych kobiet był równy (50 vs 50%). Wykazano istotną statystycznie silną korelację pomiędzy lękiem jako stanem (r = 0,56; p < 0,001), cechą (r = 0,62; p < 0,001) a stopniem nasilenia depresji. W ocenie depresji wg skali Becka wykazano wzrost stopnia nasilenia depresji przy malejącym poziomie samooceny (p* < 0,001). Stopień samooceny malał wraz ze wzrostem poziomu lęku jako stanu o 0,65 punktu
(p* < 0,001), a w przypadku zwiększenia się lęku jako cechy malał o 1,22 punktu (p* < 0,001).

Wnioski: Kobiety po porodzie martwego dziecka wykazywały wyższy stopień nasilenia objawów depresji, a wraz ze wzrostem stopnia nasilenia objawów depresji zaobserwowano niższy poziom samooceny. Lęk, jako stan i cecha, koreluje z samooceną badanych kobiet. Wykazano silniejszy wpływ lęku jako cechy niż lęku jako stanu na samoocenę badanych kobiet.