Nadciśnienie tętnicze występuje u chorych na cukrzycę 2–3-krotnie częściej niż w ogólnej populacji. Często wiąże się z nefropatią cukrzycową, prowadzącą do niewydolności nerek, więc leczenie nadciśnienia tętniczego u tych chorych wymaga właściwej strategii. Ważne jest wdrożenie postępowania niefarmakologicznego, w tym dietetycznego. W pracy omówiono stosowanie różnych, często kontrowersyjnych diet. Najważniejszym celem terapii jest obniżenie ciśnienia tętniczego, natomiast wybór leku hipotensyjnego jest sprawą mniej istotną. Na podstawie wyników dużych badań klinicznych mogą być stosowane wszystkie grupy leków obniżających ciśnienie tętnicze. W świetle prospektywnych i przedstawionych w tej pracy badań udowodniono, że najlepszymi lekami w cukrzycy są inhibitory konwertazy angiotensyny i antagoniści receptora dla angiotensyny II, gdyż opóźniając wystąpienie mikro- i makroalbuminurii, zapobiegają schyłkowej niewydolności nerek.