Termedia.pl
 
 
ISSN: 1505-8409
Przewodnik Lekarza/Guide for GPs
Current issue Archive About the journal Supplements Contact Instructions for authors
1/2002
vol. 5
 
Share:
Share:
more
 
 
abstract:

Epidemiologia i czynniki ryzyka w jaskrze pierwotnej

Małgorzata Krajewska

Przew Lek, 2002, 5, 1/2, 88-89
Online publish date: 2003/07/29
View full text
Get citation
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 


Według obowiązującej współcześnie definicji, jaskrą nazywa się grupę schorzeń, charakteryzujących się postępującym niszczeniem nerwu wzrokowego. Destrukcji tej towarzyszą charakterystyczne zmiany w tarczy nerwu wzrokowego; prowadzi ona do powstania ubytków w polu widzenia, ostatecznie kończących się ślepotą. Jaskra jest główną i najczęstszą przyczyną ślepoty w krajach cywilizacyjnie rozwiniętych. Jest to jedna z najcięższych chorób oczu – szacuje się, że ok. 12–15 proc. niewidomych w tych krajach straciło wzrok z powodu jaskry.






Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała jaskrę za chorobę społeczną. Na świecie cierpi na tę chorobę ok. 68 mln ludzi, a ok. 7 mln jest niewidomych z jej powodu. W samych Stanach Zjednoczonych, skąd pochodzą najdokładniejsze dane epidemiologiczne, 80 tys. ludzi jest całkowicie ślepych z powodu jaskry, 250 tys. oślepło na jedno oko, a ok. 1 mln 200 tys. ma ubytki w polu widzenia spowodowane tą chorobą. Ale właśnie w USA na jaskrę leczy się ok. 2 proc. całego społeczeństwa, a 10 proc. jest obserwowane pod kątem tej choroby. Oznacza to praktycznie, że cała rodzina chorego na jaskrę jest zarejestrowana w bazie komputerowej i systematycznie badana.

Częstotliwość występowania jaskry jest różna w różnych regionach świata i różnych populacjach. Z szacunków epidemiologicznych wynika, że w Polsce jest najprawdopodobniej ok. 700 tys. chorych na jaskrę. Skąd wzięła się ta liczba? Otóż Polacy, podobnie jak ludność Europy Zachodniej i Ameryki Północnej, należą do tzw. rasy kaukaskiej. Z badań epidemiologicznych przeprowadzanych głównie w Stanach Zjednoczonych wynika, że w przypadku rasy kaukaskiej na jaskrę choruje średnio ok. 3,5 proc. ludności. Inaczej wygląda to w przypadku innych ras, np. wśród Eskimosów i mieszkańców Azji jest znacznie mniej przypadków jaskry, zaś wśród mieszkańców Afryki więcej. Jest to związane z budową anatomiczną oka. U Eskimosów najczęściej występuje w oku tzw. wąski kąt przesączania, a przypadków jaskry związanej właśnie z taką budową oka jest znacznie mniej (ok. 20–25 proc.), z kolei wśród rasy czarnej spotyka się najczęściej tzw. szeroki kąt przesączania, a jaskra związana z szerokim kątem występuje znacznie częściej (ok. 75–80 proc.).

Badania epidemiologiczne...


View full text...
Quick links
© 2021 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe