Przeziębienie (common colds) – termin tradycyjnie używany przez lekarzy i laików, odnoszący się do nagle pojawiającego się i łagodnie przebiegającego nieżytu nosa i gardła, wskazuje – niesłusznie zresztą – na jedną jednostkę chorobową.

Przeziębienie to częsta dolegliwość wywoływana niezliczoną liczbą wirusów (tab. 1.). Wirusy te różnią się właściwościami biochemicznymi, warunkującymi ich patogenność i epidemiologię. Dlatego oczekiwanie na uniwersalny lek leczący przeziębienia nie będzie urzeczywistnione.

Niemal każdy rodzaj wirusa posiada swój immunotyp, który ma istotny wpływ na układ immunologiczny osoby zakażonej. Kontrola ostrych chorób wirusowych wymaga kompleksowego działania, traktującego indywidualnie każdą grupę wirusów [1].


Etiologia


Spośród setek wirusów wywołujących przeziębienie najczęściej 5 typów (w tym rhinowirus w 40 proc.) przyczynia się do rozwoju zakażenia [2]. Bazując na wielowiekowych obserwacjach, przeziębienie zawsze łączono z czynnikiem infekcyjnym, jednak pierwsze zidentyfikowano (hodowla tkankowa) w połowie XX w.: wirus paragrypy w 1955 r., rhinowirus w 1956 r., RSV w 1997 r., w 1958 r. enterowirusy i coxaccie A21, w 1960 r. wyizolowano coronavirusy i od tego czasu nie wyhodowano nowych, chociaż nadal czynniki etiologiczne pewnych postaci przeziębienia nie są zidentyfikowane [1].



Epidemiologia


Mnogość typów rhino-, adeno- i innych wirusów sprawia, że każdy z nas podatny jest na przeziębienie przez całe życie, a reinfekcje również są powszechne. Spośród zakażonych coronawirusem, 80 proc. ma dodatnie przeciwciała na początku objawów, co świadczy o wcześniejszym zachorowaniu [3].

Przeziębienie jest główną przyczyną wizyt u lekarza, a także absencji w szkole i w pracy. Wysoka zapadalność to charakterystyczna cecha epidemiologiczna przeziębienia. Większość dorosłych przeziębia się średnio 2–4 razy w roku, większość dzieci – 8–9 razy.

Nikły procent (1–2 proc.) przeziębienia wikła się zakażeniem bakteryjnym w postaci zapalenia zatok przynosowych i zapalenia ucha środkowego, które wymagałoby leczenia antybiotykiem [4].


Diagnostyka


Objawy (wodnisty katar i obrzęk błony śluzowej nosa) są typowe i powszechnie znane, przypisywane przeziębieniu przez samych pacjentów. Jednak określenie rodzaju wirusa odpowiedzialnego...


View full text