eISSN: 2084-9834
ISSN: 0034-6233
Reumatologia/Rheumatology
Current issue Archive About the journal Supplements Editorial board Abstracting and indexing Subscription Contact Instructions for authors Ethical standards and procedures
SCImago Journal & Country Rank
 
1/2014
vol. 52
 
Share:
Share:
more
 
 
abstract:
Letter to the Editor

The rheumatologist at the crossroads; a discourse on biosimilars

Eugeniusz J. Kucharz

Reumatologia 2014; 52, 1: 86–88
Online publish date: 2014/03/23
View full text
Get citation
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 
Leki biologiczne na dobre zagościły w reumatologii. Są stosowane już od blisko 15 lat i stopniowo przywykliśmy do ich specyfiki. Nowym problemem związanym z nimi stały się leki biopodobne (biosimilars), czyli leki biologiczne wprowadzone na rynek po wygaśnięciu ochrony patentowej uprzednio już stosowanych leków biologicznych. Stało się to przedmiotem kontrowersji, a reumatolodzy polscy (podobnie jak koledzy z innych krajów) są dość często odbiorcami wykładów, które niosą przesłanie albo popierające, albo negujące wartość i przydatność kliniczną biologicznych leków biopodobnych. Może to wynikać z zaangażowania firm farmaceutycznych, przy czym producenci oryginalnych leków nie są zainteresowani popularnością leków biopodobnych, z kolei producenci leków biopodobnych przeciwnie – przekonują o wartości leków, które – jak należy przypuszczać – niedługo wejdą na nasz rynek. Co więcej, niezależni wykładowcy prezentują też pewien emocjonalny stosunek wskazujący na preferowanie jednej z grup leków, co uważny słuchacz odczyta, jak to się mówi, między wierszami. Wydaje się, że zaistniała sytuacja może stawiać praktykującego reumatologa w trudnej sytuacji i w niniejszym liście do redakcji pragnę zwrócić uwagę na kilka aspektów omawianego problemu, oczywiście nie pretendując do poglądowego omówienia leków biopodobnych.

Problem leków odtwórczych, czyli generyków, jest znany od dawna w odniesieniu do leków uzyskiwanych drogą syntezy chemicznej. Istotą generyku jest identyczność substancji czynnej. Współczesna chemia organiczna i analiza instrumentalna pozwalają na uzyskanie i zbadanie struktury chemicznej substancji zgodnie z jej wzorem chemicznym i charakterystyką. Nie ma więc podstaw sądzić, że substancje stanowiące ten sam lek, zsyntetyzowane w dwóch odrębnych zakładach farmaceutycznych, są odmienne. Identyczność chemiczną można dobrze potwierdzić metodami analizy instrumentalnej. Ten fakt najczęściej uspokaja lekarzy i jest podstawą domniemania, że generyk jest równoważny lekowi oryginalnemu. Nie jest to w pełni prawda, często bowiem zapominamy, że postać farmaceutyczna ma istotny wpływ na przyswajalność leku. Upraszczając sprawę, można powiedzieć, że cukier puder i cukier kryształ, mimo że są tak samo cząsteczkami sacharozy, rozpuszczają się odmiennie. Co więcej, cukierek – również...


View full text...


Quick links
© 2020 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe