Diagnoza była początkiem mojej niechcianej i niezaplanowanej podróży w nieznane. W 1991 r. rak piersi był tematem tabu i nawet lekarze przed zabiegiem nie używali słowa „rak”. Już w trakcie leczenia wiedziałam, że nie wrócę do pracy. Narastał we mnie bunt, że jest tyle kobiet, które chorują, ale milczą. Odnosiłam wrażenie, że powinnam się tego raka wstydzić. Nie godziłam się na to. Jeszcze w trakcie terapii w 1991 r. założyłam poznański klub Amazonek – mówi Krystyna Wechmann.