@Article{Duszańska2008,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="5",
number="1",
year="2008",
title="Forum ekspertówRedukcyjna annuloplastyka mitralna u chorych z kardiomiopatią rozstrzeniową \– obserwacja 12-miesięczna",
abstract="  Wstęp:    Redukcyjna chirurgiczna plastyka zastawki mitralnej jest coraz częściej stosowaną metodą leczenia chorych z kardiomiopatią rozstrzeniową i istotną niedomykalnością mitralną. Celem badania jest ocena rokowania i jakości życia chorych z kardiomiopatią rozstrzeniową o etiologii innej niż niedokrwienna, poddanych chirurgicznej naprawie czynnościowej niedomykalności zastawki mitralnej lub mitralnej i trójdzielnej.    Materiał i metody:    27 chorych (w tym 18 mężczyzn; średni wiek badanych to 46,9\±12,3 roku) z kardiomiopatią rozstrzeniową o etiologii pozaniedokrwiennej leczono za pomocą chirurgicznej tzw. zwężającej plastyki zastawki mitralnej lub mitralnej i trójdzielnej z powodu istotnych niedomykalności. Chorzy zostali podzieleni na 2 grupy: 1. \– izolowanej plastyki mitralnej zwężającym pierścieniem (n=17 chorych, pierścień typu Carpentier- -Edwards, rozmiar 28\–32) i 2. grupa \– jednoczasowej plastyki mitralnej i trójdzielnej (n=10 chorych, zwężające pierścienie mitralne typu Carpentier-Edwards \„physio\”). Zastosowano  plastykę trójdzielną Carpentier-Edwards Classic u 3 pacjentów, Duran-Medtronic u 6 i plastykę metodą De Vegi u 1 chorego. Po zabiegu kardiochirurgicznym wszyscy chorzy zostali poddani standardowej 3-tygodniowej rehabilitacji. Oceniano rokowanie wczesne (30 dni) i późne (1 rok) oraz parametry kliniczne (klasa NYHA, jakość życia) i echokardiograficzne przed zabiegiem i po nim w średnim czasie obserwacji 13,9\±10,6 miesiąca.    Wyniki:    Śmiertelność 30-dniowa wynosiła 3,7%, a 1-roczna 11,1%. Po zabiegu kardiochirurgicznym stwierdzono istotną redukcję klasy czynnościowej NYHA (2,7\±0,5, 1,7\±0,5, p=0,001), nadciśnienia płucnego (ciśnienie skurczowe w prawej komorze: 45\±4 vs 35\±10 mmHg, p=0,001) i wielkości lewego przedsionka (pole powierzchni: 36\±7 vs 30\±9 cm 2 , p=0,05) oraz poprawę jakości życia (całkowite poczucie zdrowia fizycznego: 33\±7 vs 41\±7, p=0,0001, całkowite poczucie zdrowia psychicznego: 35\±9 vs 48\±8, p=0,0003). Nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic między grupami 1. i 2. pod względem parametrów klinicznych, echokardiograficznych oraz jakości życia zarówno przed zabiegiem kardiochirurgicznym, jak i po nim.    Wnioski:    Zwężająca chirurgiczna plastyka zastawki mitralnej w połączeniu z plastyką zastawki trójdzielnej jest stosunkowo bezpieczną i poprawiającą komfort życia metodą leczenia chorych z kardiomiopatią inną niż niedokrwienna i istotną niedomykalnością mitralną oraz istotną niedomykalnością mitralną i trójdzielną. Konwencjonalne leczenie chirurgiczne stanowi istotny postęp w leczeniu tej trudnej grupy chorych. Określenie czynników pozwalających na selekcję chorych odnoszących szczególną korzyść z tego typu zabiegów wymaga dalszych prospektywnych badań.",
author="Duszańska, Agata
and Zembala, Marian
and Przybylski, Roman
and Jaworska, Izabela
and Niklewski, Tomasz
and Streb, Witold
and Zielińska-Meus, Anna
and Oleszczyk, Krystian
and Markowicz-Pawlus, Ewa
and Herdyńska-Wąs, Mirosława
and Wojnicz, Romuald
and Kukulski, Tomasz
and Kalarus, Zbigniew",
pages="4--10",
url="https://www.termedia.pl/-Forum-ekspertow-Undersizing-surgical-mitral-annuloplasty-in-patients-with-dilated-cardiomyopathy-8211-12-month-follow-up,40,10011,1,1.html"
}