@Article{Sielicki2008,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="5",
number="1",
year="2008",
title="Kardiochirurgia dorosłychOcena wczesnych i średnio odległych wyników chirurgicznego leczenia migotania przedsionków w Klinice Kardiochirurgii Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie",
abstract="  Wstęp:    Migotanie przedsionków jest najczęstszą formą zaburzeń rytmu. Znacząco zwiększa ryzyko operacji kardiochirurgicznych.    Cel pracy:    Ocena wczesnych i średnio odległych wyników  chirurgicznego leczenia migotania przedsionków w Klinice Kardiochirurgii PAM w Szczecinie.    Materiał i metody:    Prospektywnym badaniem objęto 36 chorych operowanych od lutego do listopada 2006 roku z rozpoznanym napadowym lub utrwalonym migotaniem przedsionków. Średnia frakcja wyrzutowa przed operacją wyniosła 52,1% (zakres 30\–75%). Średni  EuroSCORE logistic  wyniósł 4,28%. Przed operacją średni wymiar poprzeczny lewego przedsionka wyniósł 55,7 mm (zakres 40\–100 mm). Łącznie wszczepiono chorym 14 pierścieni mitralnych, 18 protez zastawek mitralnych oraz 9 protez zastawek aortalnych. Pomosty aortalno-wieńcowe wszczepiono u 11 chorych, w tym u 8 jako uzupełnienie operacji zastawkowej. Ponadto u wszystkich chorych wykonano ablację lewego przedsionka prądem o częstotliwości radiowej za pomocą urządzenia CARDIOBLATE firmy Medtronic. Wszyscy chorzy poddani byli badaniu USG przed operacją i po niej. Po 3 i 6 miesiącach chorzy wzywani byli na badanie kontrolne. Po badaniach przedmiotowym i podmiotowym wykonywano elektrokardiogram i badanie ultrasonograficzne serca.    Wyniki:   Średni czas hospitalizacji po operacji wyniósł 6,97 dnia. W dniu wypisu ze szpitala 71,43% chorych miało rytm zatokowy miarowy. Jeden chory miał wszczepiony stymulator z powodu bradykardii. Wymiar poprzeczny lewego przedsionka zmalał do 44 mm (zakres 36\–64 mm). Średnia frakcja wyrzutowa po operacji nie wzrosła znamiennie i wyniosła 55,3%. Po okresie 3\–6 miesięcy po operacji odsetek chorych z rytmem zatokowym wzrósł do 78,79%. Wszczepienie stymulatora konieczne było w dwóch przypadkach (6,06%). Migotanie przedsionków utrzymało się u 15,15% chorych. Odnotowaliśmy trzy zgony w okresie obserwacji: w 10. dobie (udar), 17. dobie (niewydolność krążenia) i 23. dobie (krwawienie z przewodu pokarmowego).    Wnioski:    Ablacja lewego przedsionka prądem o częstotliwości radiowej wydaje się bezpieczną i skuteczną metodą chirurgicznego leczenia migotania przedsionków.",
author="Sielicki, Piotr
and Mokrzycki, Krzysztof
and Żych, Andrzej
and Filipiak, Krzysztof
and Brykczyński, Mirosław",
pages="11--14",
url="https://www.termedia.pl/-Kardiochirurgia-doroslych-Assessment-of-early-and-mid-term-results-of-surgical-treatment-of-atrial-fibrillation-in-the-Cardiac-Surgery-Department-of-the-Pomeranian-Medical-University,40,10012,1,1.html"
}