@Article{Kopala2008,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="5",
number="1",
year="2008",
title="Wady wrodzonePorównanie wybranych parametrów morfometrycznych i czynnościowych obu komór serca i zastawek tętnic głównych u pacjentów ze złożoną wadą aortalną po operacji metodą Rossa w grupach wiekowych dzieci przedszkolnych i starszych",
abstract="  Wstęp:    Korekcja wady lewego ujścia tętniczego metodą autograftu płucnego została po raz pierwszy wykonana w 1967 roku w Guy\’s Hospital w Londynie przez Donalda Rossa. Operacja ta polega na zastąpieniu zdegenerowanej zastawki aortalnej autogenną zastawką pnia płucnego, a rekonstrukcja drogi odpływu prawej komory jest wykonywana za pomocą homograftu. Przewagę operacji Rossa nad innymi formami wymiany zastawki aortalnej stanowi optymalny profil hemodynamiczny autograftu oraz możliwość jego wzrostu wraz z rozwojem somatycznym dziecka.    Materiał i metody:    W latach 1995\–2002 w Klinice Kardiochirurgii ICZMP w Łodzi operację metodą Rossa wykonano u 45 pacjentów. Wiek pacjentów w czasie operacji wynosił od 0,5 roku do 22 lat (średnio 12,26\±6,43 roku). Okres obserwacji pacjentów po operacji wynosił od 1 roku do 7 lat, średnio 2,49\±1,65 roku. Złożoną wadę zastawki aortalnej (zwężenie zastawki z jej niedomykalnością) rozpoznano u 30 dzieci, które podzielono na 2 grupy wiekowe.  Pierwszą grupę dzieci młodszych stanowili pacjenci w wieku niemowlęcym i przedszkolnym, natomiast drugą grupę dzieci starszych tworzyli pacjenci powyżej 7. roku życia.  Transtorakalne badanie echokardiograficzne w technice  M-mode  oraz w prezentacji 2D było badaniem podstawowym i niezbędnym w niniejszej pracy do oceny wyników leczenia. Badania te były wykonywane przed korekcją kardiochirurgiczną oraz po tygodniu od operacji, po 1 roku i 2\–5 latach od korekcji wady.    Wyniki:    Parametry morfometryczne komór serca porównywano względem siebie, analizując odchylenie od normy wiekowej. W obu grupach wiekowych (I \– do 7. roku życia oraz II \– powyżej 7 lat) analizowano wybrane parametry morfometryczne i czynnościowe komór serca oraz zastawki autograftu i homograftu. Stwierdzono, że wymiar końcoworozkurczowy prawej komory (RVEDD), utrzymujący się przed operacją w normie w obu grupach wiekowych, statystycznie częściej przekraczał normę u starszych dzieci. We wszystkich okresach pooperacyjnych uzyskano statystycznie istotne zależności u dzieci  powyżej 7. roku życia w porównaniu z dziećmi młodszymi.    Wnioski:    Operacja Rossa poprawia stan kliniczny dzieci w każdym wieku, a po roku od operacji dochodzi do normalizacji grubości przegrody międzykomorowej i tylnej ściany lewej komory u 50% operowanych dzieci poniżej 7. roku życia. U dzieci starszych natomiast normalizacja postępuje znacznie wolniej. Wymiar końcoworozkurczowy lewej komory normalizuje się u wszystkich dzieci starszych w obserwacji średnio odległej i tylko u 50% dzieci młodszych. Dalszych badań wymaga natomiast problem poszerzania się prawej komory u dzieci starszych.",
author="Kopala, Marek
and Moll, Jadwiga Anna
and Młudzik, Katarzyna
and Moll, Jacek Jan",
pages="22--26",
url="https://www.termedia.pl/-Wady-wrodzone-Comparison-of-some-morphometric-and-functional-parameters-for-both-ventricles-and-great-vessel-valves-in-children-below-7-years-of-age-and-older-who-underwent-Ross-procedure-for-congeni,40,10015,1,1.html"
}