@Article{Świątoniowski2008,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="12",
number="1",
year="2008",
title="Nawrót raka jądra \– czy tylko VeIP?",
abstract="Nawrót nowotworów zarodkowych (ang. germ cell tumours \– GCT) po leczeniu radykalnym nadal stwarza możliwość uzyskania wyleczenia. Istnieją jednak obiektywne \– związane ze zbyt małą liczbą wysoce wiarygodnych danych \– trudności w optymalizacji tej terapii. Prowadzone w latach 80. ubiegłego wieku badania wykazały skuteczność w omawianym wskazaniu schematów terapeutycznych z zastosowaniem ifosfamidu i cisplatyny. Przy ich użyciu można uzyskać nieco ponad 20% wyleczeń. Wiele nadziei budzą próby zastosowania tzw. nowych leków \– zwłaszcza paklitakselu i gemcytabiny \– w schematach chemioterapii II linii łącznie z cisplatyną. Istnieją przesłanki sugerujące przewagę tego typu postępowania nad klasycznym leczeniem opartym o ifosfamid i cisplatynę. Alternatywnym podejściem jest zastosowanie wysokodawkowanej chemioterapii (HDCT) z następowym przeszczepieniem szpiku albo \– obecnie najczęściej \– komórek macierzystych z krwi obwodowej. Do wczesnych badań I/II fazy kwalifikowano często pacjentów znacznie przeleczonych (drugi nawrót), co odbijało się na złych wynikach (w aspekcie skuteczności i tolerncji) HDCT. Po wprowadzeniu bardziej restrykcyjnej kwalifikacji (pierwszy nawrót, wykluczenie chorych z pierwotną lokalizacją śródpiersiową) i w wyniku rozwoju techniki przeszczepowej, wyniki stały się bardziej obiecujące. Niestety badanie III fazy (IT 94) nie potwierdziło przewagi HDCT nad leczeniem niemieloablacyjnym w nawrotowym GCT. Pojawiają się jednak nowe przesłanki, sugerujące, że w wybranych grupach pacjentów może być to postępowanie wskazane.",
author="Świątoniowski, Grzegorz
and Brużewicz, Szymon",
pages="20--24",
url="https://www.termedia.pl/Recurrence-of-testicular-cancer-8211-only-VeIP-,3,10043,1,1.html"
}