@Article{Głuszek2008,
journal="Gastroenterology Review/Przegląd Gastroenterologiczny",
issn="1895-5770",
volume="3",
number="4",
year="2008",
title="GIST \– ryzyko nawrotu i rozsiewu na podstawie obserwacji własnych",
abstract="  Wstęp:  GIST (ang. gastrointestinal stromal tumors) są rzadkimi nowotworami przewodu pokarmowego (ok. 1%) wywodzącymi się z jego zrębu. W ok. 30% przypadków to guzy złośliwe \– naciekające i dające przerzuty, szczególnie do wątroby.   Cel:  Ocena czynników wpływających na wystąpienie nawrotu lub rozsiewu choroby i niepowodzenie leczenia w grupie chorych leczonych chirurgicznie z powodu GIST. Materiał i metody: Analizie poddano grupę 55 osób, w tym  26 mężczyzn i 29 kobiet, w wieku 43\–89 lat (mężczyźni 44\–83 lat, średnia 66,6 roku, kobiety 43\–89 lat, średnia 66,6 roku) leczonych chirurgicznie, u których rozpoznano GIST na podstawie oceny histopatologicznej i histoimmunochemicznej preparatu pooperacyjnego. W badaniu uwzględniano lokalizację guza, agresywność zmiany, rodzaj wykonanego zabiegu, liczbę nawrotów, występowanie rozsiewu i liczbę zgonów.   Wyniki:  U 37 chorych (12 mężczyzn, 25 kobiet) stwierdzono guzy żołądka, u 12 (7 mężczyzn, 5 kobiet) guzy jelita cienkiego, u 2 mężczyzn guzy dwunastnicy, u 2 mężczyzn guzy jelita grubego (okrężnicy), u 2 mężczyzn guz odbytnicy. Wyniki badania histopatologicznego wykazały doszczętność wycięcia guza u 51 osób. U jednego chorego śródoperacyjnie odnotowano rozsiew procesu nowotworowego, którego ognisko pierwotne znajdowało się w odbytnicy. U 33 badanych średnica guza wynosiła ł5 cm. Wysoki stopień agresywności guza zaobserwowano u 20 operowanych, średni stopień agresywności u 8 chorych, w pozostałych przypadkach stwierdzono zmiany o niskim stopniu agresywności. Najczęściej wykonywanym zabiegiem operacyjnym była resekcja żołądka  o różnej rozległości (36 chorych). W okresie pooperacyjnym zmarło 3 badanych \– w 9., 21. i 31. dobie po operacji. Przyczyną zgonów były powikłania krążeniowo-oddechowe. W pozostałych 52 przypadkach nie odnotowano powikłań pooperacyjnych. W dalszej obserwacji zmarło 15 chorych, w tym  4 z powodu rozsiewu GIST. Nawrót choroby wystąpił u 3 osób, u których rozpoznano kolejno \– przerzuty do wątroby, kośćca (Th10) i wątroby, guz w miednicy małej. Dwóch z tych pacjentów (chorego z przerzutami do wątroby i chorego z guzem miednicy małej) zakwalifikowano do leczenia imatinibem. Dwóch operowano powtórnie (z guzem odbytnicy i guzem  w miednicy małej). Zarówno przypadki zgonów z powodu rozsiewu GIST, jak i przypadki nawrotu choroby dotyczyły osób z guzami o wysokim stopniu agresywności (średnica >5 cm, IM >5/50 HPF).   Wnioski:  Dalsze własne obserwacje potwierdzają, że jelitowa lokalizacja guza, duże rozmiary (średnica >5 cm) i wysoki indeks mitotyczny (IM >5/50 HPF) są czynnikami niekorzystnie wpływającymi na dalszy przebieg choroby (rozsiew zmian, nawrót choroby). U większości pacjentów z nawrotem choroby i rozsiewem leczonych imatinibem obserwuje się stabilizację lub regresję choroby, przy stosunkowej dobrej jakości życia.",
author="Głuszek, Stanisław
and Rylski, Rafał
and Kot, Marta
and Stanisławek, Jerzy
and Karcz, Włodzimierz
and Urbaniak, Antoinette
and Sosnowski, Zbigniew
and Chmielnicki, Bohdan
and Błoński, Jerzy
and Czerwonka, Krzysztof
and Kabza, Adam
and Maciejewski, Włodzimierz
and Komendacki, Marian",
pages="176--184",
url="https://www.termedia.pl/GIST-8211-risk-of-recurrence-and-dissemination,41,10979,1,1.html"
}