@Article{Kopczyńska2008,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="12",
number="6",
year="2008",
title="Śródbłonkowe markery nowotworowe",
abstract="Rozwój choroby nowotworowej w dużym stopniu zależy od wytworzenia nowych naczyń krwionośnych w wyniku angiogenezy lub waskulogenezy postnatalnej. W obu tych procesach istotną rolę odgrywają komórki śródbłonka i ich prekursory. Identyfikacji tych komórek dokonuje się na podstawie swoistych markerów powierzchniowych. Dla komórek endotelialnych najbardziej charakterystyczny jest VEGFR-2. Ostatnio zidentyfikowano nowe znaczniki \– śródbłonkowe markery nowotworowe (ang. tumour endothelial markers \– TEMs). Jest ich dziewięć (TEM 1\–9), jednak tylko cztery z nich (TEM1, 5, 7, 8), związane z powierzchnią błony komórkowej, z biologicznego i klinicznego punktu widzenia budzą szczególne zainteresowanie. Te receptory przezbłonowe wykazują interakcje ze składnikami macierzy zewnątrzkomórkowej. Zwiększoną ekspresję TEMs obserwuje się w śródbłonku różnych typów nowotworów, zwłaszcza w raku jelita grubego. Prawdopodobnie uczestniczą one w angiogenezie nowotworowej i mogą być celem terapii przeciwnowotworowej, zwłaszcza TEM8 \– najbardziej swoisty dla neoangiogenezy.",
author="Kopczyńska, Ewa",
pages="255--260",
url="https://www.termedia.pl/Tumour-endothelial-markers,3,11213,1,1.html"
}