@Article{Wcisło2008,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="12",
number="7",
year="2008",
title="Podstawy patofizjologiczne stosowania kwasu zoledronowego u chorych na raka gruczołu krokowego",
abstract="Rak gruczołu krokowego jest nadal wielkim wyzwaniem społecznym w krajach Zachodu. Wiadomo, że zachorowanie na ten nowotwór złośliwy wzrasta z wiekiem mężczyzn. Przebieg choroby jest stosunkowo prosty. U większości chorych raka gruczołu krokowego rozpoznaje się w stadium zlokalizowanym i zostają oni poddani leczeniu operacyjnemu oraz radioterapii. W przypadku braku skuteczności takiego leczenia chorzy stają się kandydatami do hormonoterapii. Wydarzenia kliniczne związane z patologią kostną obejmują: konieczność zmiany terapii w celu zwiększenia działania przeciwbólowego, potrzebę stosowania radioterapii, wystąpienie złamania kompresyjnego kręgosłupa oraz wykonanie ortopedycznego zabiegu operacyjnego. Patologia w obrębie kośćca ma związek z przebiegiem choroby nowotworowej i wpływa na krótsze przeżycie. Patobiologia odkrywa nowe mechanizmy związane z powstawaniem przerzutów do kości w przebiegu raka gruczołu krokowego. Kilka badań klinicznych wykazało istnienie czynników ryzyka związanych z pojawieniem się przerzutów raka gruczołu krokowego do kości. Należą do nich: starszy wiek, niski współczynnik BMI oraz długotwałe leczenie hormonalne w przebiegu raka gruczołu krokowego. W przypadku stadium przerzutowego tego raka podstawo-wym czynnikiem prognostycznym jest zwiększone stężenie deoksypiridoliny. Kwas zoledronowy ma istotny wpływ na leczenie skojarzone raka gruczołu krokowego poprzez łączenie go z hormonoterapią, następnie z chemioterapią. Może być także stosowany jako  leczenie zapobiegające osteoporozie/osteopenii towarzyszącej przebiegowi i leczeniu tego nowotworu.",
author="Wcisło, Gabriel",
pages="324--332",
url="https://www.termedia.pl/Pathophysiological-basis-for-utility-of-zoledronic-acid-in-patients-with-prostate-cancer,3,11348,1,1.html"
}