@Article{Skoczek2008,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="12",
number="8",
year="2008",
title="Terapia celowanaCzęść II. Zastosowanie kliniczne leków hamujących aktywność kinazy tyrozynowej \&#8211; przeciwciała monoklonalne",
abstract="Receptory o aktywności kinazy tyrozynowej są białkami przezbłonowymi, zaangażowanymi w przekazywanie sygnału w komórce. Przekazują sygnały wywołane przez czynniki wzrostu z powierzchni komórki do jej wnętrza, kontrolując w ten sposób tak istotne funkcje komórki, jak wzrost, różnicowanie, angiogeneza oraz zahamowanie procesu apoptozy. W przypadku nowotworów szlaki te są często wykorzystywane do pobudzenia wzrostu guza oraz przerzutowania. Jednym z receptorów o aktywności kinazy tyrozynowej jest receptor dla naskórkowego czynnika wzrostu (ang. epidermal growth factor receptor \&#8211; EGFR). Jego nadekspresję obserwuje się w wielu nowotworach pochodzenia nabłonkowego, gdzie ma ona wpływ na agresywność guza. Dlatego też leczenie skierowane przeciw kinazie tyrozynowej EGFR wzbudza duże zainteresowanie. Artykuł podsumowuje obecną przedkliniczną i kliniczną wiedzę na temat takich inhibitorów EGFR, jak przeciwciała monoklonalne (drobnocząsteczkowe inhibitory kinazy tyrozynowej zostaną omówione w następnym artykule). Przedstawiono właściwości farmakologiczne oraz przeciwnowotworowe leków z tej grupy. Cechuje je korzystny profil bezpieczeństwa, dzięki czemu mogą być kojarzone z innymi formami leczenia, takimi jak chemioterapia i napromienianie. Stosowanie tego typu terapii ograniczone jest przez rozwój lekooporności, jak również niski stopień odpowiedzi w leczonej populacji chorych. Dostępność nowych leków oraz lepszy dobór chorych do leczenia powinny w przyszłości pomóc pokonać te problemy.",
author="Skoczek, Marta
and Grela-Wojewoda, Aleksandra
and Rolski, Janusz",
pages="363--369",
url="https://www.termedia.pl/Targeted-therapy-Part-II-Clinical-use-of-tyrosine-kinase-inhibitors-8211-monoclonal-antibodies,3,11484,1,1.html"
}