@Article{Lewczuk2008,
journal="Przegląd Kardiodiabetologiczny/Cardio-Diabetological Review",
issn="1896-9666",
year="2008",
title="Choroba wieńcowa i zawał serca u pacjenta z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej",
abstract="Ze względu na gwałtowne zwiększenie się przypadków cukrzycy (ang. diabetes mellitus \– DM), szczególnie w krajach rozwijających się, mówi się o światowej epidemii tej choroby. Cukrzyca obecnie jest uważana za ekwiwalent choroby wieńcowej (ang. coronary artery disease \– CAD). Zawał serca niejednokrotnie wyprzedza rozpoznanie DM i jest wiodącą przyczyną zgonów u osób z tą chorobą. Obecnie za najskuteczniejszą metodę przywrócenia perfuzji uważa się leczenie inwazyjne \– przezskórną śródnaczyniową angioplastykę wieńcową (ang. percutaneous transluminal coronary angioplasty \– PTCA). Udowodniono ponad 30-procentową przewagę PTCA nad fibrynolizą w terapii ostrego zawału mięśnia sercowego (ang. acute myocardial infarction \– AMI) pod względem przywracania pełnego przepływu w tętnicy dozawałowej. Implantacja stentów w świeżym zawale mięśnia sercowego weszła do rutynowej praktyki klinicznej. Przezskórna śródnaczyniowa angioplastyka wieńcowa w porównaniu z leczeniem trombolitycznym wiąże się z mniejszym uszkodzeniem mięśnia sercowego, lepszą funkcją lewej komory oraz redukuje liczbę zgonów, ponownych zawałów serca i udarów mózgu w 30-dniowej obserwacji. Ważnym czynnikiem poprawiającym wyniki leczenia za pomocą przezskórnej interwencji wieńcowej (ang. percutaneous coronary interventions \– PCI) zarówno u osób z DM, jak i bez niej jest farmakoterapia, w tym leki przeciwpłytkowe, które znacznie poprawiły skuteczność procedur zabiegowych.",
author="Lewczuk, Anna
and Hirnle, Tomasz
and Sobkowicz, Bożena
and Sawicki, Robert
and Juszczyk, Grzegorz
and Jakubów, Piotr
and Musiał, Włodzimierz
and Hirnle, Grzegorz",
pages="285--295",
url="https://www.termedia.pl/Coronary-artery-disease-and-myocardial-infarction-in-patient-with-carbohydrate-disturbances,47,11811,1,1.html"
}