@Article{Czarny-Działak2009,
journal="Gastroenterology Review/Przegląd Gastroenterologiczny",
issn="1895-5770",
volume="4",
number="1",
year="2009",
title="Stężenie IL-17 w surowicy w przebiegu ostrego zapalenia trzustki z uwzględnieniem stopnia ciężkości choroby",
abstract=" Wprowadzenie:  Ciężka postać ostrego zapalenia trzustki (OZT) wiąże się ze znacznym ryzykiem rozwoju uogólnionej reakcji zapalnej, niewydolności wielonarządowej i zgonu.   Cel:  Ocena stężeń interleukiny 17 (IL-17) w surowicy chorych z OZT w zależności od przebiegu klinicznego lekkiej i ciężkiej postaci choroby.   Materiał i metody:  Badanie przeprowadzono w 30-osobowej grupie osób z objawami OZT. Wiek chorych (15 z lekką, 15 z ciężką postacią choroby) wynosił 30\–60 lat. Dobór pacjentów do obu grup przeprowadzono za pomocą klasyfikacji APACHE II i Ransona. Wyniki badań chorych z OZT porównywano z 10-osobową grupą kontrolną \– ochotników w wieku 30\–60 lat. We wszystkich grupach oznaczano stężenie IL-17, PMN elastazy, białka C-reaktywnego (C-reactive protein \– CRP) w surowicy bezpośrednio po przyjęciu do szpitala (doba 0.), a także w 1., 2. i 6. Stężenia IL-17 oceniano testem ELISA,  a w 1. i 6. dobie hospitalizacji \– układ krzepnięcia. Wyniki badań poddano analizie statystycznej testem Wilcoxona dla sumy rang.   Wyniki:  Stężenia IL-17 zwiększają się w sposób znamienny statystycznie w 0., 1. i 2. dobie hospitalizacji, jednak nie korelują ze stopniem ciężkości choroby w badanych grupach. W 6. dobie hospitalizacji stężenia IL-17 nie wzrastały natomiast u chorych w sposób znamienny statystycznie. Uzyskane wyniki dotyczące elastazy wykazują, że ocena stężenia elastazy w surowicy może stanowić przydatny czynnik rozpoznawania choroby \– różnicuje grupę chorych z ciężkim OZT od ochotników (w 0., 1., 2. i 6. dobie) oraz chorych z lekkim OZT od ochotników (w 0., 1. i 6. dobie). Stężenie elastazy nie może natomiast być pomocne w ocenie stopnia ciężkości choroby ze względu na brak różnic znamiennych statystycznie między chorymi z lekkim i ciężkim OZT w 0., 1., 2. i 6. dobie hospitalizacji. W badaniach własnych stwierdzono, że we wszystkich dobach stężenie CRP było większe u chorych z ciężkim OZT niż u chorych z lekką postacią. Istotna statystycznie różnica między tymi grupami ujawniła się tylko w dobie 0. Średnie wartości wskaźnika INR w 1. i 6. dobie są w grupie chorych z ciężkim OZT większe niż w grupie chorych z postacią lekką. W obu grupach u żadnego z chorych nie odnotowano innych znaczących odchyleń w układzie krzepnięcia zarówno w 1., jak i 6. dobie hospitalizacji. Śmiertelność w grupie osób z ciężkim OZT wynosiła 13,3%, nie stwierdzono zgonu w grupie chorych z lekką postacią.   Wnioski:  Ocena stężeń IL-17 w surowicy nie może być przydatna do określania ciężkości OZT, może być pomocna natomiast w rozpoznawaniu OZT.",
author="Czarny-Działak, Małgorzata
and Głuszek, Stanisław",
pages="31--40",
url="https://www.termedia.pl/Serum-IL-17-concentration-in-acute-pancreatitis-with-the-emphasis-on-the-severity-of-the-disease,41,11942,1,1.html"
}