@Article{de Walden-Gałuszko2009,
journal="Przewodnik Lekarza/Guide for GPs",
issn="1505-8409",
year="2009",
title="Postępy leczenia zaburzeń psychicznych chorych u kresu życia",
abstract="Wśród chorych w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej dominują dwie grupy zaburzeń \– czynnościowe (dezadaptacyjne) i neuropsychiatryczne. W pierwszej grupie przeważają zespoły lękowe i depresyjne. Leczenie zależy od obrazu klinicznego powyższych zespołów. Terapię lęku przewlekłego rozpoczyna się od podawania benzodiazepin (BDP) przeciwlękowych łącznie z anksjolitykami nieuzależniającymi (np. buspiron, doksepina), które po ok. 14 dniach stają się właściwymi środkami leczniczymi, umożliwiając zaprzestanie podawania benzodiazepin. Lęk napadowy po przerwaniu napadu benzodiazepinami z propanololem leczy się małymi dawkami selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub wenlafaksyną, natomiast lęk fobijny stosując doraźnie BDP, a profilaktycznie \– SSRI. Zespoły depresyjne hipoaktywne wymagają podania leków psychostymulujących (SSRI lub wenlafaksyny), natomiast zespoły depresyjne hiperaktywne \– leków przeciwdepresyjnych, uspokajających, np. mianseryny, mirtazapiny, trazodonu, moklobemidu. Wśród zaburzeń neuropsychiatrycznych dominują zespoły majaczeniowe lub majaczeniowo-zamroczeniowe hiperaktywne. Leczenie ich, poza próbą usunięcia przyczyny, polega na podawaniu środków antypsychotycznych z dodatkiem anksjolityków. Postępowaniem z wyboru jest podawanie haloperidolu, olanzapiny, kwetiapiny lub risperidonu z midazolamem lub lorazepamem. Osobom z chorobą Parkinsona nie zaleca się przyjmowania haloperidolu, a dawki risperidonu powinny być odpowiednio mniejsze. W przypadku braku poprawy należy przejść na klorazepat dwupotasowy. W delirium hipokinetycznym, które występuje zwykle w okresie agonii, nie podejmuje się leczenia antypsychotycznego, ograniczając się jedynie do dotychczas stosowanego leczenia objawowego.",
author="de Walden-Gałuszko, Krystyna",
pages="200--203",
url="https://www.termedia.pl/Advances-of-psychiatric-disturbances-of-cancer-patients-at-the-end-of-life,8,11990,1,1.html"
}