@Article{Wysocki2009,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="13",
number="2",
year="2009",
title="Interferon + bewacizumab  \– nowa generacja immunoterapii  w leczeniu raka nerki?",
abstract="Rak nerkowo-komórkowy przez wiele lat uważany był za nowotwór oporny na leczenie systemowe. Uznaje się go za nowotwór immunogenny, którego wzrost i progresja w dużej mierze są możliwe dzięki nabyciu umiejętności ucieczki spod kontroli układu odpornościowego wynikającej z: zaburzenia ekspresji molekuł powierzchniowych, antygenów nowotworowych czy sekrecji czynników immunosupresyjnych, takich jak VEGF, TGF-b,  IL-4 czy IL-10. W latach 90. ubiegłego wieku standardem postępowania w przerzutowym raku nerki było stosowanie cytokin (IFN-a w Europie i IL-2 w Stanach Zjednoczonych), przy czym efektywność immunoterapii nieswoistej opartej o cytokiny była ograniczona. Wiązało się to zarówno z niewielkim odsetkiem odpowiedzi klinicznych, jak również z wysoką toksycznością leczenia. W ciągu ostatnich 5 lat terapie celowane oparte o leki ukierunkowane molekularnie (bewacizumab + IFN-a, sorafenib, sunitinib, temsirolimus, everolimus) spowodowały przełom w leczeniu, wydłużając czas przeżycia do progresji, a w przypadku temsirolimusu czas przeżycia całkowitego chorych z przerzutowym rakiem nerki. Bewacizumab, inhibitory kinaz tyrozynowych czy kinazy mTOR wywierają głównie efekt cytostatyczny uwarunkowany hamowaniem angiogenezy, w niewielkim stopniu oddziałując bezpośrednio na komórki nowotworowe. W konsekwencji ww. leki stosowane w monoterapii umożliwiają uzyskanie odpowiedzi klinicznej i długotrwałą stabilizację choroby, ale praktycznie nie dają szans na całkowite wyleczenie chorego. W odróżnieniu od terapii celowanych, immunoterapia pozostaje nadal jedynym leczeniem mogącym potencjalnie doprowadzić do wyleczenia pacjentów z uogólnionym rakiem nerki. Neutralizacja krążącego VEGF (bewacizumab, VEGF-trap) nie tylko indukuje silny efekt antyangiogenny, ale również może zahamować immunosupresję indukowaną VEGF. Skojarzenie immunoterapii  (IFN-a) z terapią anty-VEGF (bewacizumab będący jedynym zarejestrowanym lekiem anty-VEGF) wydaje się stanowić nową strategię immunoterapeutyczną. U chorych z grupy niskiego ryzyka poddanych wcześniejszej nefrektomii, u których łączna masa nowotworu jest  niewielka i nie wywiera jeszcze negatywnego wpływu na organizm, terapia taka daje potencjalnie szansę na uzyskanie długotrwałej odpowiedzi całkowitej, która w wielu przypadkach może oznaczać całkowite wyleczenie.",
author="Wysocki, Piotr J.",
pages="74--80",
url="https://www.termedia.pl/Interferon-bevacizumab-8211-a-new-generation-of-renal-cell-cancer-immunotherapy-,3,12391,1,1.html"
}