@Article{Karczewska2002,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="6",
number="10",
year="2002",
title="Paliatywna radioterapia przerzutów do kręgosłupa w przebiegu raka gruczołu krokowego i pęcherza moczowego",
abstract="  Cel pracy:  Ocena efektu przeciwbólowego radioterapii paliatywnej ( short-course ) w przerzutach do kręgosłupa u chorych na raka gruczołu krokowego i pęcherza moczowego.     Materiał i metoda:  Dokonano analizy dokumentacji medycznej 118 chorych, leczonych w okresie od 1997 do 2001 roku w Wielkopolskim Centrum Onkologii w Poznaniu z powodu przerzutów do kręgosłupa w przebiegu raka gruczołu krokowego i pęcherza moczowego. W badanej grupie rozpoznanie raka gruczołu krokowego stwierdzono u 106 chorych, a raka pęcherza moczowego u 10. Wszyscy chorzy przebyli leczenie napromienianiem przy stosowaniu dawki frakcyjnej 4 Gy do dawki całkowitej 20 Gy. Chorzy jednocześnie byli leczeni przeciwbólowo (niesteroidowe leki przeciwzapalne \± opioidy), a w czasie radioterapii stosowano dexamethason w dawce od 4 do 8 mg/dobę. Po zakończonej radioterapii włączano dodatkowo bifosfoniany, najczęściej we wlewie dożylnym (pamidroniat). Ocenę efektu przeciwbólowego radioterapii dokonano przede wszystkim w oparciu o 10-punktową skalę natężenia bólu (VAS). Dodatkowo w ocenie uwzględniono zapotrzebowanie na leki przeciwbólowe. Uwzględniono również zmiany w stanie neurologicznym chorych. Efekt przeciwbólowy radioterapii został opisany łącznie jako:  całkowity ,  średni  oraz  brak lub progresja .    Wyniki:  Średni czas przeżycia wszystkich analizowanych chorych od początku leczenia napromienianiem wynosił 6,5 mies. Ocena intensywności bólu wg skali VAS przed rozpoczęciem leczenia wynosiła średnio 7 punktów (od 4 do 10). Po zakończonej radioterapii odnotowano spadek dolegliwości bólowych o 3 punkty w skali VAS. W tym samym czasie zaobserwowano również zmniejszenie użycia leków przeciwbólowych o ok. 50 proc. w stosunku do dawki wyjściowej. Aktywność ruchowa chorych po radioterapii uległa poprawie z 3 do 2 punktów wg klasyfikacji ECOG. Powtórne napromienianie było niezbędne u 21 chorych z powodu miernego efektu pierwszego napromieniania. Łączny efekt przeciwbólowy (działanie radioterapii + zapotrzebowanie na leki przeciwbólowe) został określony jako:   1.  całkowity  u 37/118 chorych,  2.  średni  u 66/118 chorych,  3.  brak efektu lub progresja  u 15/118 chorych.  Jedynie u 5/118 chorych zaobserwowano progresję objawów, prowadzącą do porażenia rdzenia kręgowego. Nie odnotowano istotnych objawów ubocznych prowadzonej terapii.     Wnioski:  Radioterapia miejscowa wydaje się być niezwykle użyteczną metodą leczenia w grupie chorych z przerzutami do kręgosłupa, u których istnieje ryzyko rozwoju jednego z najcięższych powikłań, jakim jest porażenie. Metoda jest nieuciążliwa dla chorych w miernym stanie ogólnym.",
author="Karczewska, Aldona
and Adamiak, Ewa
and Stryczyńska, Grażyna
and Bączyk, Maciej
and Milecki, Piotr
and Stachowski, Tomasz
and Cieślikowski, Wojciech
and Leppert, Wojciech
and Kwias, Zbigniew",
pages="686--690",
url="https://www.termedia.pl/Palliative-radiotherapy-in-patients-with-metastases-to-the-back-bone-due-to-prostate-cancer-and-bladder-cancer,3,126,1,1.html"
}