@Article{Roszkowski2009,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="13",
number="3",
year="2009",
title="Oksydacyjne uszkodzenia DNA jako potencjalne markery skuteczności radioterapii",
abstract="Produkty naprawy DNA: 8-oksy-7,8-dihydroguanina (8-oksyGua) i 8-oksy-7,8-dihydro-2\&#8217;-deoksyguanozyna (8-oksydG) wycięte z DNA w procesie komórkowej naprawy, są wydalane do moczu w postaci niezmienionej. Uznaną metodą oznaczania uszkodzeń DNA w moczu jest wysokosprawna chromatografia cieczowa HPLC z następową chromatografią gazową z detektorem spektrometrii masowej (GC/MS). Udowodniono, że promieniowanie jonizujące jest źródłem wolnych rodników tlenowych zarówno w miejscu leczenia, jak i na poziomie całego organizmu, powodując indukcję oksydacyjnych uszkodzeń DNA. Analiza poziomów 8-oksyGua i 8-oksydG w moczu pacjentów pobranym przed radioterapią i w różnym czasie po napromienianiu powinna dostarczyć danych informujących o efektywności naprawy oksydacyjnych uszkodzeń DNA. Porównanie wartości poziomu tych modyfikacji z parametrami oceniającymi powodzenie terapii, takimi jak długość przeżycia całkowitego czy czas do progresji choroby, powinno pozwolić na określenie, czy istnieje związek przyczynowo-skutkowy między efektywnością reperacji uszkodzeń indukowanych promieniowaniem jonizującym w DNA a rokowaniem pacjenta.",
author="Roszkowski, Krzysztof
and Błaszczyk, Piotr",
pages="125--128",
url="https://www.termedia.pl/Oxidative-DNA-damage-as-a-potential-marker-for-radiotherapy,3,12892,1,1.html"
}