@Article{Sondej2009,
journal="Przewodnik Lekarza/Guide for GPs",
issn="1505-8409",
year="2009",
title="Cele leczenia migotania przedsionków \– zmniejszenie ryzyka nawrotu, kontrola częstości rytmu komór czy poprawa rokowania?",
abstract="Migotanie przedsionków odpowiada za 1/3 hospitalizacji z powodu zaburzeń rytmu. Arytmia ta istotnie upośledza jakość życia, może nasilać objawy niewydolności serca oraz zwiększa ryzyko udaru mózgu. Po wyeliminowaniu modyfikowalnych przyczyn migotania przedsionków do wyboru pozostają dwie strategie: dążenie do utrzymania rytmu zatokowego oraz akceptacja obecności arytmii i optymalna kontrola częstości rytmu komór. Utrzymywanie rytmu zatokowego wiąże się z poprawą jakości życia, wymaga jednak częstszych kardiowersji oraz naraża chorego na niepożądane działania leków. Za najskuteczniejszy lek w kontroli rytmu uważany jest amiodaron, choć trwają  intensywne badania nad jego pochodną niezawierającą jodu w swej strukturze \– dronedaronem. W licznych badaniach (EURIDIS, ADONIS, ATHENA) udowodniono jego skuteczność w zapobieganiu napadom arytmii przy znacznie mniejszej liczbie działań niepożądanych. Jest on również użyteczny w kontroli częstości rytmu komór w utrwalonym migotaniu przedsionków. Strategia kontroli częstości rytmu komór znajduje coraz większe uznanie głównie dzięki podważeniu teorii o większej śmiertelności w tej grupie chorych. Kolejne badania (STAF, HOT-CAFE, AC-CHF) potwierdzają, że wybór tej metody jest optymalnym postępowaniem w wybranej grupie chorych.",
author="Sondej, Tomasz
and Czarnecka, Danuta",
pages="8--15",
url="https://www.termedia.pl/Management-of-atrial-fibrillation-8211-what-is-better-rate-or-rhythm-control-therapy-,8,12917,1,1.html"
}