@Article{Rykała2009,
journal="Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii",
issn="1642-395X",
volume="26",
number="4",
year="2009",
title="Artykuł oryginalnyDiagnostyka fotodynamiczna nowotworów skóry \– doświadczenia własne",
abstract=" Wprowadzenie:   Diagnostyka fotodynamiczna (photodynamic diagnosis \– PDD) jest nową metodą rozpoznawania stanów przednowotworowych i nowotworowych nie tylko skóry, ale także przewodu pokarmowego, pęcherza, płuc, sutka czy mózgu. Wymaga ona m.in. zastosowania fotosensybilizatora, tj. barwnika selektywnie kumulującego się w tkankach zmienionych nowotworowo i absorbującego światło o określonej długości fali. W tym celu często wykorzystuje się prekursor fotouczulaczy \– kwas aminolewulinowy (aminolevulinic acid \– ALA).   Materiał i metody:   Badania diagnostyczne zmian skórnych metodą fotodynamiczną z użyciem 5-procentowego ALA i światła monochromatycznego emitowanego przez lampę Stortza przeprowadzono w Centrum Diagnostyki i Terapii Laserowej Politechniki Łódzkiej w latach 2001\–2007.   Wyniki:   Wyniki badań wykazały ogromną przydatność PDD do określania rozległości zmian nowotworowych skóry.    Wnioski:   Metoda PDD nie zastępuje badania histopatologicznego, które nadal ma podstawowe znaczenie, ale miejsca pobrania wycinków zmiany skóry do analizy mogą już być ustalane metodą nieinwazyjną. Metoda tzw. biopsji optycznej, będąc uzupełnieniem badań diagnostycznych poprzez określenie dokładnej granicy zmiany, umożliwia przede wszystkim doszczętne wycięcie nowotworu przy jednoczesnym uzyskaniu optymalnego efektu kosmetycznego, zwłaszcza w przypadku zmian powierzchownych.",
author="Rykała, Jan
and Peszyński-Drews, Cezary
and Witmanowski, Henryk
and Kruk-Jeromin, Julia",
pages="197--200",
url="https://www.termedia.pl/Original-paper-Photodynamic-diagnosis-of-skin-cancers-8211-own-experiences,7,13030,1,1.html"
}