@Article{Mrówczyński2009,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="6",
number="3",
year="2009",
title="WADY WRODZONEŚródtkankowe biodegradowalne pierścienie annuloplastyczne. Zastosowanie w kardiochirurgii dziecięcej",
abstract="  Wstęp:   Zastosowanie śródtkanowych biodegradowalnych pierścieni annuloplastycznych u dzieci umożliwia utrwalenie naprawy zastawek przedsionkowo-komorowych przy jednoczesnym zachowaniu ich potencjału wzrostowego.    Cel:  Celem pracy była ocena bezpieczeństwa oraz wyników zastosowania ww. implantów podczas operacji naprawczych zastawek.   Materiał i metody:    W latach 2005\&#8211;2008 zoperowano 38 dzieci z ciężkimi niedomykalnościami zastawek przedsionkowo-komorowych (24 \&#8211; TI, 12 \&#8211; MI, 2 \&#8211; TI+MI). Wszczepienie pierścienia biodegradowalnego było integralną częścią wykonywanej rekonstrukcji. Pacjentów poddano prospektywnej obserwacji echokardiograficznej.   Wyniki:   Mediana czasu krążenia pozaustrojowego wyniosła 100 min dla pacjentów z TI oraz 91,5 min dla dzieci z MI. Zaobserwowano 2 zgony wczesne u pacjentów z zespołem Ebsteina, spowodowane pooperacyjnym zespołem niskiego rzutu serca. Nie obserwowano zgonów późnych w obu grupach pacjentów. Mediana czasu obserwacji wynosiła 747 dni (171\&#8211;1405) przy 100-proc. frekwencji dla pacjentów z TI oraz 389,5 dnia (41\&#8211;1113) przy 92,9-proc. frekwencji dla pacjentów z MI. Mediana frakcji niedomykalności zastawki trójdzielnej (TVIF) zmniejszyła się znacząco z 39% (10\&#8211;93) do 11% (0\&#8211;29) przy wypisie (p < 0,001) i wyniosła 10% (0\&#8211;30) podczas ostatniej kontroli (p < 0,001). Wiek w momencie operacji nie wpływał istotnie na efekt operacji. Mediana frakcji niedomykalności mitralnej zmniejszyła się znacząco z 38% (22\&#8211;69) do 12% (0\&#8211;31) przy wypisie (p = 0,0002) i równała się 14% (0\&#8211;46) podczas ostatniej kontroli (p = 0,006). Młodsi pacjenci charakteryzowali się istotnie wyższą pooperacyjną frakcją niedomykalności zastawki mitralnej. Ze względu na narastanie niedomykalności dwóm pacjentom wszczepiono sztuczną zastawkę mitralną po nieskutecznej próbie powtórnej naprawy.   Wnioski:    Zastosowanie pierścieni ulegających biodegradacji jest zabiegiem bezpiecznym, umożliwia łatwe wzmocnienie rekonstruowanej zastawki przedsionkowo-komorowej, potencjalnie skraca czas operacji. Wczesne efekty zabiegów są zadowalające. Jednakże wynik leczenia jest gorszy u młodszych pacjentów z niedomykalnością zastawki mitralnej wynikającą ze złożonej patologii wady.",
author="Mrówczyński, Wojciech
and Mroziński, Bartłomiej
and Pawelec-Wojtalik, Małgorzata
and Kalangos, Afksendyios
and Wojtalik, Michał",
pages="253--260",
url="https://www.termedia.pl/WADY-WRODZONE-Intratissular-biodegradable-annuloplasty-rings-Application-in-paediatric-cardiac-surgery,40,13159,1,1.html"
}