@Article{Nowicki2009,
journal="Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii",
issn="1642-395X",
volume="26",
number="5",
year="2009",
title="Co nowego w leczeniu atopowego zapalenia skóry?",
abstract="Atopowe zapalenie skóry (AZS, wyprysk atopowy) jest jedną z najczęstszych zapalnych chorób skóry o przewlekłym lub nawrotowym przebiegu, której towarzyszy nasilony świąd. W ostatnich latach obserwuje się znaczne zwiększenie liczby przypadków tej choroby. Atopowe zapalenie skóry obniża jakość życia pacjentów i ich rodzin. Na podstawie opisanych niedawno powiązań AZS z genetycznie uwarunkowanymi zaburzeniami ekspresji filagryny, schorzenie to można uważać za pierwotne uszkodzenie struktur i funkcji warstwy rogowej. Leczenie przywracające te funkcje może zmniejszyć prawdopodobieństwo progresji choroby. Podstawowym sposobem rozwiązania tego problemu jest ciągłe stosowanie właściwych emolientów. Poprzez przywrócenie integralności uszkodzonej bariery naskórkowej emolienty zmniejszają świąd, suchość oraz odsetek infekcji. Do dwóch najważniejszych grup leków stosowanych w terapii AZS należą miejscowe glikokortykosteroidy (mGKS) i miejscowe inhibitory kalcyneuryny (mIK). Terapia miejscowa stanowi podstawę leczenia AZS i jest skuteczna w większości przypadków łagodnej i zlokalizowanej postaci choroby. U pacjentów z uogólnionym lub opornym, ostrym stanem zapalnym skóry może być konieczne zastosowanie terapii ogólnej. Często stosowane są leki immunosupresyjne, modulujące odpowiedź immunologiczną, przeciwzapalne, antyhistaminowe oraz antybiotyki. Ważnym elementem terapii AZS jest edukacja pacjentów i ich opiekunów dotycząca korzyści i ograniczeń różnych metod terapii, objawów niepożądanych i właściwego stosowania leków. Kluczową rolę w leczeniu tego przewlekłego schorzenia odgrywa dermatolog.",
author="Nowicki, Roman",
pages="350--353",
url="https://www.termedia.pl/What-8217-s-new-in-the-treatment-of-atopic-dermatitis-,7,13409,1,1.html"
}