@Article{Rzepecki2009,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="13",
number="5",
year="2009",
title="Leki o silnych właściwościach immunomodulujących \– talidomid, lenalidomid i pomalidomid \– w leczeniu szpiczaka mnogiego",
abstract="Szpiczak mnogi (multiple myeloma \– MM) jest nieuleczalnym nowotworem złośliwym, charakteryzującym się naciekiem szpiku kostnego przez patologiczne komórki plazmatyczne, obecnością nieprawidłowego białka w surowicy i/lub moczu oraz zmianami osteolitycznymi w kościach. Postęp w leczeniu szpiczaka mnogiego w ostatniej dekadzie dotyczył przede wszystkim wprowadzenia wysokodawkowej chemioterapii z podaniem autologicznych krwiotwórczych komórek macierzystych uzyskanych z krwi obwodowej. Ta metoda postępowania zwiększyła częstość uzyskiwanych całkowitych remisji do ok. 25%, ale nadal 5-letnie przeżycie chorych poddanych chemioterapii nie przekracza 50%, a możliwości leczenia wznowy lub opornej postaci choroby są ograniczone. Postęp w poznaniu biologii tego nowotworu i zrozumienie, że mikrośrodowisko szpiku ma wpływ na wzrost szpiczaka mnogiego, przeżycie i rozwój oporności wielolekowej spowodowało wprowadzenie nowych leków ukierunkowanych nie tylko na komórki guza, ale i na ich interakcje z mikrośrodowiskiem szpiku. Należą do nich talidomid, lenalidomid i pomalidomid, stanowiące leki o silnych właściwościach immunomodulujących (immunomodulatory drugs \– IMiDs).",
author="Rzepecki, Piotr",
pages="265--275",
url="https://www.termedia.pl/Treatment-of-multiple-myeloma-with-immunomodulatory-drugs-8211-thalidomide-lenalidomide-and-pomalidomide,3,13636,1,1.html"
}