@Article{Bergler-Czop2009,
journal="Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii",
issn="1642-395X",
volume="26",
number="6",
year="2009",
title="Artykuł oryginalnyPemfigoid pęcherzowy \– badanie retrospektywne populacji pacjentów hospitalizowanych w Klinice Dermatologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego oraz na oddziałach dermatologicznych województwa śląskiego",
abstract=" Wprowadzenie:  Pemfigoid pęcherzowy (pemphigoid bullosus) jest najczęściej występującym schorzeniem z grupy chorób pęcherzowych. Dotyczy zwykle osób starszych, a ryzyko względne zachorowania w 90. roku życia jest blisko 300-krotnie większe niż w 60. roku życia. W 15\–20% przypadków pemfigoid pęcherzowy może być rewelatorem paraneoplastycznym. Opisywano przypadki typowych pęcherzowych zmian skórnych zarówno poprzedzających rozwój, jak i współistniejących z nowotworami.   Cel:  Ocena częstości występowania pemfigoidu w różnych grupach wiekowych, metod i wyników leczenia, współistnienia z chorobami nowotworowymi (ewentualnie zespół paraneoplastyczny) i innymi schorzeniami dodatkowymi, wpływu leków stosowanych przez pacjentów na etiologię pemfigoidu, czynników rokowniczych, obecności eozynofilii i stężenia albumin w surowicy.   Materiał i metody:  Badanie przeprowadzono za pomocą retrospektywnej analizy wśród 235 pacjentów, w tym 142 kobiet i 93 mężczyzn, ze średnią wieku 68,67 \±12,3 roku, hospitalizowanych w Klinice Dermatologii SUM w Katowicach i na 10 oddziałach dermatologicznych województwa śląskiego w latach 2000\–2009.   Wyniki:  W leczeniu ogólnym najczęściej stosowano prednizon w monoterapii (70 pacjentów, 29,7%) lub leczenie kojarzone kortykosteroidem i antybiotykiem lub lekiem immunosupresyjnym (107 pacjentów, 45,53%). Efekty terapii oceniono jako bardzo dobre u 139 pacjentów (59,1%), dobre u 71 pacjentów (30,2%), a jako dostateczne u 25 pacjentów (10,7%). U 206 chorych (87,65%) występowały współistniejące ogólnoustrojowe schorzenia towarzyszące, a u kolejnych 10 (4,25%) rozpoznano chorobę nowotworową. Eozynofilię stwierdzono u 75 pacjentów (31,9%), a hipo-albuminemię u 131 osób (55,75%).   Wnioski:  Badanie potwierdziło, że pemfigoid pęcherzowy występuje zwykle u osób po 65. roku życia. U pacjentów często stwierdza się współwystępowanie ogólnoustrojowych schorzeń towarzyszących, wśród których należy brać pod uwagę także schorzenia nowotworowe.",
author="Bergler-Czop, Beata
and Lis-Święty, Anna
and Podskarbi, Magdalena",
pages="506--513",
url="https://www.termedia.pl/Original-paper-Bullous-pemphigoid-8211-a-retrospective-study-of-the-population-of-patients-hospitalized-in-the-Chair-and-Clinic-of-Dermatology-Silesian-Medical-University-and-Departments-of-Dermatolog,7,13978,1,1.html"
}