@Article{Suzin2009,
journal="Menopause Review/Przegląd Menopauzalny",
issn="1643-8876",
volume="8",
number="6",
year="2009",
title="Osteoporoza \– częsty problem kobiety po menopauzie",
abstract="Osteoporoza jest układową chorobą szkieletu cechującą się zmniejszoną wytrzymałością kości, zwiększonym ryzykiem wystąpienia złamań oraz wieloletnim przebiegiem. Podział osteoporozy na pierwotną oraz wtórną uwzględnia najważniejsze czynniki ryzyka: wiek i płeć żeńską, mające znaczenie w osteoporozie pierwotnej, choroby ogólnoustrojowe oraz stosowane leki \– będące przyczynami osteoporozy wtórnej. Zmniejszenie stężenia estrogenów we krwi jako naturalna konsekwencja menopauzy jest głównym czynnikiem warunkującym większe ryzyko wystąpienia złamań w populacji kobiet w stosunku do populacji mężczyzn po 50. roku życia. Przedłużone okresy hipoestrogenizmu w życiu kobiety także powodują utratę gęstości mineralnej kości. Celem leczenia osteoporozy jest zapobieganie złamaniom. Terapię należy dobierać indywidualnie, w zależności od wieku chorego i oszacowanego bezwzględnego ryzyka wystąpienia złamań. Do wyboru są preparaty z grupy leków hamujących resorpcję kości, leki anaboliczne oraz o mieszanym mechanizmie działania. Choć hormonalna terapia zastępcza, stanowiąca celowane leczenie uporczywych objawów wypadowych, ma niebagatelny wpływ na profilaktykę złamań niskoenergetycznych, nie powinna stanowić leczenia pierwszego rzutu w osteoporozie. Suplementacja wapnia, witaminy D oraz zalecenie aktywności fizycznej zmniejszają bezwzględne ryzyko wystąpienia złamań i poprawiają jakość życia kobiet po menopauzie.",
author="Suzin, Jacek
and Szubert, Maria
and Kowalczyk-Amico, Katarzyna",
pages="320--323",
url="https://www.termedia.pl/Osteoporosis-8211-a-frequent-problem-of-postmenopausal-woman,4,14117,1,1.html"
}