@Article{Załuska2010,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="14",
number="1",
year="2010",
title="Współczesne możliwości leczenia zaawansowanego raka wątrobowokomórkowego",
abstract="Rak wątrobowokomórkowy (hepatocellular carcinoma \– HCC) jest piątym w kolejności najczęściej występującym nowotworem złośliwym na świecie i stanowi trzecią przyczynę zgonów z powodu nowotworów. Jest oporny na działanie standardowych terapii systemowych, a rokowanie dla chorych na HCC jest złe. Identyfikacja szlaków transdukcji sygnału odpowiedzialnych za wzrost i progresję HCC, takich jak RAS/RAF/MEK/ERK, czy też PI3K/AKT/mTOR wyznaczyła cele molekularne, których zahamowanie przez nowoczesne terapie może poprawić rezultaty leczenia. W 2007 r. w oparciu o wyniki badania klinicznego III fazy, sorafenib został zarejestrowany do leczenia chorych na zaawansowanego HCC. Inne leki molekularnie ukierunkowane: przeciwciała monoklonalne (bewacizumab, cetuksymab), inhibitory kinazy tyrozynowej (sunitinib, erlotinib, briwanib) i inhibitory kinazy serynowo-treoninowej (temsirolimus, ewerolimus) zostały przebadane w badaniach klinicznych II fazy u chorych na HCC. Obecnie trwają badania III fazy oceniające skuteczność tych preparatów. Celem niniejszego artykułu jest przegląd mechanizmów molekularnych odpowiedzialnych za rozwój i progresję HCC, a także roli i skuteczności nowych terapii celowanych w leczeniu tego nowotworu.",
author="Załuska, Joanna
and Melerowicz, Wojciech
and Prochowska, Ewa
and Wysocki, Piotr J.",
pages="23--30",
doi="10.5114/wo.2010.975",
url="http://dx.doi.org/10.5114/wo.2010.975"
}