@Article{Starosławska2010,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="14",
number="2",
year="2010",
title="Ocena skuteczności i bezpieczeństwa terapii lapatynibem w skojarzeniu z kapecytabiną u chorych  z rozpoznaniem przerzutowego  HER2-dodatniego raka piersi leczonych w Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej",
abstract=" Wstęp:  Wprowadzenie terapii celowanej do leczenia chorych na HER2-dodatniego raka piersi wpłynęło na poprawę rokowania w tej grupie chorych [1\–7]. Lapatynib, drobnocząsteczkowy inhibitor kinazy tyrozynowej, specyficznie ukierunkowany na wewnątrzkomórkową domenę receptora HER2 i HER1,  jest stosowany w skojarzeniu z kapecytabiną u chorych na HER2-dodatniego zaawansowanego raka piersi po niepowodzeniu terapii schematami zawierającymi trastuzumab [6, 7].   Cel pracy:  Analiza skuteczności i tolerancji lapatynibu w skojarzeniu z kapecytabiną u pacjentek z przerzutowym HER2-dodatnim rakiem piersi leczonych w Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej (COZL).   Materiał i metody:  Chore z rozsianym rakiem piersi z nadekspresją HER2, u których doszło do progresji po uprzedniej terapii zawierającej antracykliny, taksoidy oraz trastuzumab, leczone były lapatynibem (1250 mg dziennie) oraz kapecytabiną (2000 mg/m 2  w dniach  1.\–14., w cyklach co 21 dni). Analizowano odpowiedź na leczenie, czas do progresji, czas przeżycia całkowitego oraz tolerancję leczenia.   Wyniki:  Od 1 sierpnia 2007 r. do  30 września 2009 r. leczono 35 chorych. Skuteczność leczenia oceniano u 34 cho­rych, a tolerancję u 35. Mediana czasu trwania leczenia wynosiła 6,1 miesiąca. Częściową remisję (PR) obserwowano u 5 (14,7%), całkowitą remisję (CR)  u 1 (2,9%), a stabilizację choroby (SD) u 19 (55,9%) chorych. Korzyść kliniczną z leczenia odniosło 17 (50%) chorych. Mediana czasu do progresji wynosiła 5,65 miesiąca. Mediana czasu przeżycia całkowitego nie została osiągnięta, w analizowanej grupie zmarło 16 (45,7%) chorych. Zdarzenia niepożądane obserwowano u 24 (68,6%) chorych, w tym u 8 (22,9%) w 3. i 4. stopniu nasilenia. Z powodu toksyczności leczenie przerwano  u 3 chorych. Najczęściej obserwowano erytrodystezję dłoniowo-podeszwową (40%), biegunkę (31,4%), osłabienie (17,2%) oraz hepatotoksyczność (17,2%).   Wnioski:  Lapatynib w skojarzeniu z kapecytabiną stanowi wartościową opcję terapeutyczną o akceptowalnym profilu toksyczności u chorych na zaawansowanego HER2-dodatniego raka piersi po niepowodzeniu wcześ­niejszego leczenia z udziałem trastuzumabu.",
author="Starosławska, Elżbieta
and Czerepińska, Anna
and Chrzanowska-Kapica, Agata
and Czarnocki, Krzysztof",
pages="79--86",
doi="10.5114/wo.2010.13916",
url="http://dx.doi.org/10.5114/wo.2010.13916"
}