@Article{Szymała2003,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="7",
number="9",
year="2003",
title="Zespoły mielodysplastyczne",
abstract="Zespoły mielodysplastyczne (MDS) stanowią heterogenną grupę nabytych, klonalnych chorób układu krwiotwórczego, charakteryzującą się nieefektywną hematopoezą oraz zmianami dysplastycznymi komórek szpiku i krwi obwodowej. Szpik z reguły jest bogatokomórkowy, a we krwi obwodowej charakterystyczna jest mono-, duo- lub pancytopenia. MDS występują w większości u osób w starszym wieku. Znaczna część MDS ma charakter pierwotny, o nieznanej etiologii. W ostatnich latach zwiększa się liczba wtórnych MDS, wywołanych najczęściej wcześniej zastosowanym leczeniem przeciwnowotworowym. Etiopatogeneza MDS jest złożona i nie w pełni poznana. Trwają badania nad nieprawidłowościami cytogenetycznymi, regulacją hematopoezy i apoptozą. MDS z różną częstością i szybkością ewoluują w ostrą białaczkę szpikową (o.b.sz.). Obecnie uważa się MDS i o.b.sz. za część tej samej trwającej choroby. Nowa klasyfikacja MDS zaproponowana w 1997 r. przez WHO nie uwzględnia już typu RAEB-t, włączonego do grupy o.b.sz., jak również \– CMML, którą zaliczono do zespołów mielodysplastyczno-mieloproliferacyjnych. Wadą nowego podziału jest brak charakterystyki klinicznej oraz określeń rokowniczych poszczególnych typów MDS. Prognozowanie w MDS ustala się na podstawie analizy odsetka blastów w szpiku, kariotypu oraz liczbę cytopenii. Wskaźniki te najbardziej korelują z czasem przeżycia i ryzykiem transformacji w o.b.sz. Na podstawie tych danych, z uwzględnieniem wieku chorych, został sformułowany Międzynarodowy System Rokowniczy w MDS, który jest podstawą podejmowania decyzji terapeutycznych i pozwala porównywać wyniki leczenia.",
author="Szymała, Katarzyna
and Komarnicki, Mieczysław",
pages="692--701",
url="https://www.termedia.pl/Myelodysplastic-syndromes,3,1475,1,1.html"
}