@Article{Tkaczuk-Włach2010,
journal="Menopause Review/Przegląd Menopauzalny",
issn="1643-8876",
volume="9",
number="2",
year="2010",
title="Osteoporoza \– obraz kliniczny, czynniki ryzyka i diagnostyka",
abstract="Osteoporoza jest chorobą układu kostnego z charakterystycznym zmniejszeniem masy kostnej oraz zaburzeniami jej mikroarchitektury. Jest chorobą podstępną i rozwija się przez długi czas bezobjawowo. Pierwszym jej objawem jest zazwyczaj złamanie kości. Najczęstsze miejsca złamań to biodro, kręgosłup oraz nadgarstek. Osteoporozę klasyfikuje się jako pierwotną i wtórną.  Postępowanie kliniczne ma za zadanie zmniejszyć ryzyko kolejnych złamań. Głównym celem jest więc identyfikacja pacjentów z dużym ryzykiem złamania, a nie jedynie rozpoznawanie osteoporozy jako choroby. Gęstość kości (bone mineral density \– BMD) jest często mierzona w celu określenia wytrzymałości tkanki kostnej, ale to tylko jeden z elementów oceny ryzyka złamań. Zidentyfikowano wiele czynników zwiększających ryzyko złamania, które w praktyce klinicznej mogą dostarczyć informacji o zagrożeniu złamaniem niezależnie od BMD.",
author="Tkaczuk-Włach, Joanna
and Sobstyl, Małgorzata
and Jakiel, Grzegorz",
pages="113--117",
url="https://www.termedia.pl/Osteoporoza-8211-obraz-kliniczny-czynniki-ryzyka-i-diagnostyka,4,14770,1,1.html"
}