@Article{Ciepiela2010,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="14",
number="3",
year="2010",
title="Ocena skuteczności i tolerancji pooperacyjnej radiochemioterapii u chorych na raka żołądka w materiale Świętokrzyskiego Centrum Onkologii w Kielcach",
abstract="  Wstęp:   W pracy oceniono skuteczność i tolerancję pooperacyjnej radiochemioterapii u chorych na raka żołądka.   Materiał i metody:   Materiał kliniczny stanowiła grupa 66 chorych na raka żołądka leczonych pooperacyjnie za pomocą radiochemioterapii z powodu miejscowo zaawansowanego raka żołądka w latach 2003\–2006. W analizowanej grupie było 47 mężczyzn i 19 kobiet, mediana wieku wyniosła 57 lat. Gastrektomię całkowitą wykonano u 49 osób, natomiast częściową u 17 chorych. W ocenie materiału pooperacyjnego u 65 chorych rozpoznano raka gruczołowego, u jednego pacjenta raka gruczołowo-płaskonabłonkowego. Przeważały przypadki pT2\–T3 (88%), pN1\–N2 (75%). Uzupełniającą radiochemioterapię zastosowano u wszystkich chorych. Leczenie uzupełniające rozpoczynano od 1 kursu chemioterapii  w oparciu o 5-fluorouracyl (5-Fu) w dawce 425 mg/m 2  i leukoworynę w dawce  20 mg/m 2  w dniach 1.\–5. Radioterapię skojarzoną z 2 cyklami chemioterapii uwzględniającą te same leki rozpoczynano w dniu 29. Chorzy otrzymywali dawkę 45 Gy w 25 frakcjach w skojarzeniu z 5-Fu w dawce 400 mg/m 2  i leukoworyną 20 mg/m 2  w 1. i 5. tygodniu leczenia napromienianiem. Po zakończeniu radioterapii chorzy otrzymywali 2 dodatkowe cykle chemioterapii.   Wyniki:   Cały zaplanowany schemat leczenia uzupełniającego \– 5 cykli chemioterapii i napromienianie \– zrealizowało  53 chorych. W analizowanej grupie średnia obserwacja trwała 2 lata i 7 miesięcy, zanotowano 29 zgonów, 37 chorych żyje. W badanej grupie po leczeniu uzupełniającym przeżycia całkowite 1-, 2- i 5-letnie wyniosły odpowiednio 83, 62 i 50%. Przeżycia bezobjawowe 1-, 2-  i 5-letnie wyniosły 75, 59 i 48%. U 54% chorych odnotowano toksyczność w stosunku do szpiku kostnego ocenianą  wg skali WHO. Ostry odczyn popromienny ze strony jelit wystąpił u 20 chorych, u 19 w 1. stopniu, u jednego w 2. stopniu. Nie odnotowano wczesnej toksyczności ze strony wątroby, płuc i serca. Na przeżycia całkowite wpływ istotny w sensie statystycznym miały: stopień zaawansowania choroby nowotworowej, liczba zajętych węzłów chłonnych oraz rozpoznany nawrót choroby.    Wnioski:    Skojarzone leczenie chorych na raka żołądka jest leczeniem skutecznym. Stwierdzono dobrą tolerancję pooperacyjnej radiochemioterapii. Niezależnymi czynnikami prognostycznymi przeżycia całkowitego dla leczenia skojarzonego są: stopień zaawansowania choroby nowotworowej, liczba zajętych węzłów chłonnych oraz nawrót.",
author="Ciepiela, Izabela
and Kędzierawski, Piotr
and Florek, Agnieszka
and Góźdź, Stanisław
and Mężyk, Ryszard",
pages="129--134",
doi="10.5114/wo.2010.14133",
url="http://dx.doi.org/10.5114/wo.2010.14133"
}