@Article{Parzęcka2010,
journal="Gastroenterology Review/Przegląd Gastroenterologiczny",
issn="1895-5770",
volume="5",
number="3",
year="2010",
title="Wpływ typu genetycznego Helicobacter pylori na występowanie choroby refluksowej przełyku u dzieci i młodzieży",
abstract=" Wprowadzenie:  Rola zakażenia Helicobacter pylori (H. pylori) w patogenezie choroby refluksowej przełyku pozostaje kontrowersyjna.   Cel:  Ocena znaczenia genotypu H. pylori w patologicznym kwaśnym refluksie żołądkowo-przełykowym współistniejącym z zapaleniem błony śluzowej żołądka i/lub dwunastnicy u dzieci i młodzieży.   Materiał i metody:  Badaną grupę stanowiło 101 pacjentów, u których wykonano badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego i potwierdzono zakażenie H. pylori w badaniu histopatologicznym i/lub w teście ureazowym i mocznikowym teście oddechowym. Wykonano identyfikację H. pylori metodą reakcji polimerazy łańcuchowej (polymerase chain reaction \&#8211; PCR) z wycinków błony śluzowej żołądka, oznaczając typ genetyczny bakterii \&#8211; CagA i VacA. Włączono leczenie eradykacyjne w schemacie trójlekowym. Badanie  pH-metryczne wykonano przed leczeniem i po leczeniu.   Wyniki:  Zakażenie szczepem typu I stwierdzono u 33 (32,7%), a typu II u 68 ze 101 pacjentów (67,3%). W grupie 33 osób zakażonych typem I H. pylori u 19 pacjentów (57,6%) stwierdzono chorobę refluksową przełyku (gastroesophageal reflux disease \&#8211; GERD), natomiast spośród 68 zakażonych typem II H. pylori schorzenie to rozpoznano u 31 pacjentów (45,6%). W grupie pacjentów zakażonych typem I w 3 przypadkach (15%) GERD był indukowany de novo, a w 3 przypadkach (15%) ustąpił po eradykacji. U 14 pacjentów (70%) nie nastąpiła zmiana stopnia nasilenia GERD. W grupie osób zakażonych typem II  H. pylori w 6 przypadkach (12,8%) GERD był indukowany de novo, natomiast w 6 przypadkach (12,8%) ustąpił po eradykacji. U 35 pacjentów (74,4%) nie nastąpiła zmiana stopnia nasilenia GERD. U 5 pacjentów wynik badania pH-metrycznego po leczeniu był niediagnostyczny. Różnice nie były istotne statystycznie.   Wniosek:  Typ genetyczny H. pylori nie wpływał na częstość występowania patologicznego kwaśnego refluksu żołądkowo-przełykowego i zmianę stopnia jego nasilenia po eradykacji.",
author="Parzęcka, Monika
and Szaflarska-Popławska, Anna
and Mierzwa, Grażyna
and Gorzkiewicz, Marta
and Łuczak, Sylwia
and Grzybowski, Tomasz
and Czerwionka-Szaflarska, Mieczysława",
pages="151--156",
doi="10.5114/pg.2010.14140",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pg.2010.14140"
}