@Article{Ziółkowska2010,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="14",
number="4",
year="2010",
title="Zastosowanie temozolomidu w nowo zdiagnozowanym glejaku złośliwym mózgu \– doświadczenia własne",
abstract=" Cel pracy:   Temozolomid w skojarzeniu z radioterapią oraz jako terapia uzupełniająca po napromienianiu jest leczeniem rekomendowanym w krajach Unii Europejskiej i Stanach Zjednoczonych jako skuteczna metoda leczenia pierwszego rzutu w pierwotnym glejaku  złośliwym mózgu. Od kilku lat jest on stosowany w Polsce w ramach che­mioterapii niestandardowej. Celem tego badania było określenie skuteczności leczenia temozolomidem oraz ocena profilu toksyczności tego leku i porównanie uzyskanych wyników z badaniami innych autorów.    Materiał i metody:   Do badania włączono 30 pacjentów z rozpoznanym histopatologicznie glejakiem wielopostaciowym mózgu, u których zastosowano leczenie skojarzone składające się z teleradioterapii na obszar guza z marginesem do dawki całkowitej 60 Gy w 30 frakcjach oraz temozolomid w dawce 75 mg/m 2  p.c. w trakcie napromieniania, a następnie jako chemioterapia uzupełniająca w dawce 150 mg/m 2  p.c./dobę w 6 comiesięcznych kursach, za wyjątkiem pacjentów z rozpoznaną progresją choroby w trakcie terapii. Oceniano przeżycia całkowite, przeżycia wolne od progresji choroby oraz możliwe powikłania zastosowanej terapii.    Wyniki : Podczas okresu obserwacji, którego mediana wynosiła 10 miesięcy (zakres 2–43 miesięcy), 20 pacjentów miało progresję choroby (66%), z czego 19 pacjentów zmarło. Mediany przeżycia całkowitego i przeżycia wolnego  od choroby wynoszą odpowiednio  14,6 mie­­siąca (95% CI: 12,4–16,8) oraz 7,8 miesiąca (95% CI: 5,94–9,66). Tolerancja leczenia była stosunkowo dobra. Z obserwowanych powikłań najczęściej występowała trombocytopenia (20%). Ciężkie powikłania (III i IV stopień wg klasyfikacji EORTC/RTOG) dotyczyły  5 pacjentów (17%).    Wnioski:   Temozolamid jest nowym, dobrze tolerowanym i aktywnym lekiem w leczeniu glejaka wielopostaciowego, a wyniki naszej analizy przeprowadzonej na małej, niewyselekcjonowanej grupie pacjentów są zbliżone do rezultatów wieloośrodkowego badania EORTC/NCIC.",
author="Ziółkowska, Ewa
and Wiśniewski, Tomasz
and Zarzycka, Małgorzata
and Windorbska, Wiesława
and Lebioda, Andrzej
and Makarewicz, Roman",
pages="259--264",
doi="10.5114/wo.2010.14434",
url="http://dx.doi.org/10.5114/wo.2010.14434"
}