@Article{Barańska-Kosakowska2010,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="7",
number="3",
year="2010",
title="Koronarografia z komputerową analizą danych w ocenie choroby tętnic wieńcowych 
przeszczepionego serca",
abstract=" Wstęp : Choroba tętnic wieńcowych przeszczepionego serca (TxCAD) pozostaje jedną z najczęstszych przyczyn zgonu chorych w okresie odległym po zabiegu ortotopowego przeszczepienia serca (OHT).   Cel pracy : Celem pracy było porównanie skuteczności koronarografii klasycznej (CAG) z badaniem QCA w ocenie rozwoju i postępu choroby tętnic wieńcowych przeszczepionego serca (TxCAD) w populacji biorców serca, którzy przeżyli co najmniej 5 lat po zabiegu, a okres obserwacji wyniósł do 15 lat.    Materiał i metody : Retrospektywnej analizie poddano 164 zapisy badań koronarograficznych (CAG) wykonane u 82 chorych w celu oceny częstości rozpoznania i stopnia nasilenia TxCAD (2 angiogramy w przypadku każdego pacjenta) przeprowadzone od 1991 do 2000 r. Okres obserwacji pomiędzy pierwszym a drugim ocenianym CAG wyniósł 47 ±20 mies. Chorobę tętnic wieńcowych przeszczepionego serca stwierdzano na podstawie obecności jakichkolwiek zwężeń w tętnicach wieńcowych przeszczepionego serca, natomiast istotną TxCAD rozpoznawano w przypadku wystąpienia niekorzystnych zdarzeń sercowych, takich jak: zawał mięśnia sercowego, zabieg przez-  skórnej angioplastyki tętnic wieńcowych (PCI), zgon sercowy. Analizowano zmienność wartości parametrów QCA – wymiaru stenozy (DS) oraz minimalny wymiar światła naczynia wieńcowego (MLD).    Wyniki : Chorobę tętnic wieńcowych przeszczepionego serca rozpoznano u 57 chorych, natomiast istotną TxCAD u 30 spośród nich. Choroba tętnic wieńcowych przeszczepionego serca była stwierdzana w 5. oraz 10. roku po OHT odpowiednio u 24 i 50% chorych. W analizie QCA stwierdzono zmniejszenie wymiaru MLD, które było większe u chorych z rozpoznaną TxCAD w porównaniu z pacjentami bez rozpoznanej TxCAD   (–0,18 ±0,57 mm  vs  –0,06 ±0,37 mm, p = 0,02), w tym w podgrupie chorych z istotną TxCAD w porównaniu z chorymi z nieistotną TxCAD (–0,31 ±0,72 mm  vs  –0,04 ±0,30 mm, p = 0,005). Progresja wymiaru DS również była większa u chorych z TxCAD w porównaniu z pacjentami bez stwierdzanej TxCAD (13,63 ±22,48%   vs –1,40 ±10,01%, p < 0,001) oraz w porównaniu chorych z istotną oraz nieistotną TxCAD (27,19 ±26,24%  vs  2,21 ±8,93%,   p < 0,001). Obecność TxCAD wiązała się z istotnymi różnicami w wartościach parametrów QCA określających wymiary początkowych odcinków gałęzi przedniej zstępującej lewej tętnicy wieńcowej i prawej tętnicy wieńcowej, podczas gdy w przypadku istotnej postaci TxCAD różnice te stwierdzano również w środkowych i końcowych odcinkach naczyń.   Wniosk i: Zmiany wymiaru MLD i DS związane były zarówno z rozpoznaniem TxCAD, jak i wystąpieniem niekorzystnych zdarzeń sercowych. Ocena parametrów QCA wydaje się dostarczać istotnych danych wskazujących na ciężką postać choroby, zależną od obecności zmian w końcowych odcinkach naczyń wieńcowych.",
author="Barańska-Kosakowska, Anna
and Hawranek, Michał
and Gąsior, Mariusz
and Spatuszko, Artur
and Przybylski, Roman
and Zakliczyński, Michał
and Zembala, Marian",
pages="319--324",
url="https://www.termedia.pl/Serial-quantitative-coronary-angiography-QCA-in-the-assessment-r-nof-transplant-coronary-artery-disease-TxCAD-,40,15356,1,1.html"
}