@Article{Wlaźlak2003,
journal="Menopause Review/Przegląd Menopauzalny",
issn="1643-8876",
volume="2",
number="6",
year="2003",
title="Taśma beznapięciowa IVS (intravaginal sling) w leczeniu operacyjnym wysiłkowego nietrzymania moczu \– pierwsze doświadczenia",
abstract="Znanych jest wiele zabiegów stosowanych do leczenia wysiłkowego nietrzymania moczu (WNM). Od kilku lat coraz częściej stosowane są taśmy beznapięciowe. Jedną z nowych alternatyw jest taśma IVS (Tyco).  Cel. Celem tej analizy jest ocena przebiegu operacji z użyciem taśmy IVS oraz okresu pooperacyjnego. Określenie powikłań oraz wpływu leczenia na jakość życia pozwoli na optymalizację i standaryzację postępowania.  Materiał i metody. IVS założono u 31 pacjentek. Wiek pacjentek w tej grupie wynosił od 38 do 82 lat (średnio 56,6). Diagnozę określano na podstawie wyników badania uroginekologicznego, przeprowadzanego wg kwestionariusza, 7-dniowego dzienniczka mikcji, 1-godzinnego testu podpaskowego i badania urodynamicznego. Wpływ choroby i leczenia na jakość życia oceniano przy pomocy ankiety King\’s College Hospital. Zabieg był wykonywany w znieczuleniu zewnątrzoponowym, po obustronnej hydrodessekcji przestrzeni załonowej. Zgodnie z zaleceniami prof. E. Petriego (informacja ustna) zwracano uwagę na bardzo powolne i delikatne wprowadzanie igły po spojeniu łonowym. Każdorazowo po wprowadzeniu prowadnicy dla taśmy IVS kontrolowano pęcherz moczowy za pomocą cystoskopu. Na 24 godziny pacjentki miały zakładany cewnik do pęcherza moczowego. Po tym czasie kontrolowano zaleganie moczu po mikcji.  Wyniki. U 22 pacjentek wykonano tylko zabieg IVS. U 9 kobiet po przeprowadzeniu innych zabiegów ginekologicznych zakładano taśmę. 35% pacjentek podawało w wywiadzie operację plastyczną krocza, cięcie cesarskie, zabieg sposobem Burcha, amputację nadpochwową, histerektomię przez pochwę. W żadnym przypadku nie stwierdzono przebicia pęcherza moczowego. Po usunięciu cewnika nie obserwowano większych problemów z zaleganiem moczu po mikcji. U 2 pacjentek, przejściowo przez kilka godzin po zabiegu występował krwiomocz. Dwie kobiety zgłaszały objawy zapalenia cewki moczowej. Czas hospitalizacji, poza 2 przypadkami, wyniósł 2 doby. U jednej pacjentki podczas śródoperacyjnej cystoskopii uwidoczniono niewielkie uszkodzenie śluzówki pęcherza moczowego bez perforacji. Doszło do niego podczas operacji połączonej z usunięciem szyjki macicy i plastykami krocza u kobiety po amputacji nadpochwowej macicy w wywiadzie. U jednej pacjentki (tylko IVS, bez przebytych operacji) po ok. 40 min od operacji wybadano przez powłoki brzuszne krwiak o średnicy ok. 10 cm. Opróżniono go przez pochwę. Taśmy nie usuwano. Przebieg pooperacyjny był prawidłowy. Po miesiącu pacjentka zaczęła skarżyć się na parcia naglące. Po 2 kolejnych mies. taśmę przecięto ze względu na zaleganie moczu po mikcji. Skończyły się problemy z mikcją i parciami. Pacjentka mocz trzyma.  Wnioski/Dyskusja. IVS jest procedurą stosunkowo bezpieczną i dobrze tolerowaną przez pacjentki, m.in. dzięki krótkiemu czasowi hospitalizacji. Ze względu na fakt, że większa część operacji jest przeprowadzana \„na ślepo\” istnieje ryzyko uszkodzenia naczynia w obrębie przestrzeni załonowej. Brak perforacji pęcherza wśród naszych pacjentek może wynikać z hydrodessekcji przestrzeni załonowej, plastikowego zakończenia igły IVS oraz delikatnego jej wprowadzania. Są to wnioski początkowe, wymagające analiz na większym materiale.",
author="Wlaźlak, Edyta
and Surkont, Grzegorz
and Suzin, Jacek",
pages="62--67",
url="https://www.termedia.pl/Tension-free-tape-IVS-intravaginal-sling-in-surgical-treatment-of-urinary-stress-incontinence-8211-first-experience,4,1555,1,1.html"
}