@Article{Syska-Bielak2010,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="14",
number="5",
year="2010",
title="Zasoby pozytywne: poziom nadziei i satysfakcja z życia, pacjentów  leczonych w dzieciństwie z powodu zróżnicowanego raka tarczycy",
abstract="  Wstęp  : Zróżnicowane raki tarczycy (ZRT) są jednymi z częstszych nowotworów nabłonkowych u dzieci. W tej populacji charakteryzują się wyższym zaawansowaniem i bardziej burzliwym przebiegiem klinicznym. Przy odpowiednim zastosowaniu metod skojarzonego leczenia przeciwnowotworowego uzyskuje się doskonałe wyniki. Jak dotąd nie analizowano wpływu obciążenia stygmatem choroby nowotworowej oraz procedurami diagnostyczno-terapeutycznymi na późniejsze funkcjonowanie psychiczne w wieku dorosłym.  Celem pracy była analiza satysfakcji z życia oraz poziomu nadziei u pacjentów leczonych w dzieciństwie z powodu ZRT z uwzględnieniem wpływu wsparcia udzielanego im przez rodziców w okresie choroby.       Materiał i metody  : Badaniom poddano grupę 71 chorych (47 kobiet i 24 mężczyzn, w wieku 18–56 lat) będących pod opieką Zakładu Medycyny Nuklearnej i Endokrynologii Onkologicznej Centrum Onkologii – Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie, Oddział w Gliwicach. U wszystkich zakończono pierwszy etap leczenia (badanie minimum 2 lata od rozpoznania choroby). Satysfakcję z ży­cia oceniano za pomocą skali satysfakcji z życia (E. Diener, R.A Emmons,  R.J. Larson i S. Griffin, polska adaptacja Z. Juczyński), a poziom nadziei za pomocą drabiny Cantrilla.      Wyniki i wnioski  : Jako zasoby pozytywne satysfakcja z życia i nadzieja stanowią ważny element naszej osobowości, dzięki nim czerpiemy radość z życia, wyznaczając kolejne cele do osiągnięcia. Większość badanych wysoko oceniła satysfakcję z życia i poziom nadziei (93%). Stwierdzono także, że 43,6% chorych wykazuje optymistyczne nastawienie do swojej sytuacji w kontekście stanu zdrowia. Pozostałe osoby (43,6%) oceniały przyszłą sytuację podobnie jak sytuację teraźniejszą. Negatywnym na­stawieniem do przyszłości charakteryzowało się 12,8% badanych. Problemy chorych źle postrzegających swoje życie i perspektywy przedstawiono w kontekście wsparcia uzyskiwanego od rodziny.",
author="Syska-Bielak, Anna
and Jarząb, Magdalena
and Kropińska, Aleksandra
and Heyda, Alicja
and Handkiewicz-Junak, Daria
and Hese, Robert
and Jarząb, Barbara",
pages="316--320",
doi="10.5114/wo.2010.17295",
url="http://dx.doi.org/10.5114/wo.2010.17295"
}