@Article{Radwan2010,
journal="Gastroenterology Review/Przegląd Gastroenterologiczny",
issn="1895-5770",
volume="5",
number="6",
year="2010",
title="Niedokrwistość w nieswoistych zapaleniach jelit – etiopatogeneza, rozpoznawanie i leczenie",
abstract="Niedokrwistość jest najczęstszym układowym powikłaniem  nieswoistych zapaleń jelit (NZJ), znacząco wpływającym na  ogólny stan kliniczny chorego oraz stanowiącym istotną przyczynę pogorszenia jakości życia i częstszych hospitalizacji. Patofizjologia anemii w NZJ jest wieloczynnikowa. Najczęstszymi postaciami niedokrwistości są anemia niedoborowa oraz niedokrwistość choroby przewlekłej. Pomimo że w okresie zaostrzenia jest to zwykle ogólnoustrojowa manifestacja choroby, w fazie remisji także często obserwuje się niedokrwistość z niedoboru żelaza, witaminy B12 czy kwasu foliowego. Sposób leczenia anemii z niedoboru żelaza zależy od stopnia aktywności  choroby oraz nasilenia objawów klinicznych. U pacjentów z umiarkowaną niedokrwistością sideropeniczną wystarczająca może być suplementacja doustnymi preparatami żelaza, których stosowanie może się jednak wiązać z wystąpieniem objawów nietolerancji oraz zaostrzeniem stanu zapalnego. Dożylne uzupełnianie niedoborów jest natomiast korzystną i dobrze tolerowaną metodą leczenia niedoborów żelaza u chorych z NZJ, pozwalającą na szybkie uzupełnienie rezerw żelaza. W niektórych przypadkach konieczne jest leczenie erytropoetyną. W praktyce klinicznej niezbędna jest znajomość tej tematyki oraz zaleceń postępowania w niedokrwistości u chorych z NZJ.",
author="Radwan, Piotr
and Radwan-Kwiatek, Karolina
and Skrzydło-Radomańska, Barbara
and Rydzewska, Grażyna",
pages="315--320",
doi="10.5114/pg.2010.18474",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pg.2010.18474"
}