@Article{Krawczyk2010,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="7",
number="4",
year="2010",
title="TORAKOCHIRURGIACzy pierwszorzutowa radioterapia może uwrażliwiać chorych 
z niedrobnokomórkowym rakiem płuca na erlotynib stosowany 
w drugiej linii leczenia?",
abstract="  Wstęp  : Erlotynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej EGFR   (IKT-EGFR) stosowanym w leczeniu nawrotowego, zaawansowanego, niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP). Wydaje się, że wrażliwość komórek nowotworowych na działanie erlotynibu jest zależna od występowania w nich mutacji genu EGFR. Zwiększenie prawdopodobieństwa odpowiedzi na leczenie IKT-EGFR w NDRP może zależeć od aktywacji szlaku sygnałowego EGFR oraz wystąpienia mutacji genu EGFR pod wpływem wcześniejszej radioterapii.    Cel pracy:   Celem pracy była ocena skuteczności erlotynibu w drugiej i trzeciej linii leczenia NDRP w zależności od rodzaju pierwszej linii leczenia.     Materiał i metody  : 102 chorych leczonych z powodu nawrotowego NDRP za pomocą erlotynibu zostało podzielonych na dwie grupy. Grupę A stanowili pacjenci otrzymujący   w pierwszej linii leczenia radioterapię i dwulekową chemioterapię opartą o związki platyny (n = 40). W grupie B znaleźli się chorzy leczeni w pierwszej linii wyłącznie dwulekową chemioterapią z udziałem związków platyny (n = 62). Skuteczność erlotynibu została oceniona za pomocą testu chi-kwa-  drat, modelu regresji logistycznej Coxa i metodą Kaplana-  -Meiera.    Wyniki   : Kontrola choroby oraz przeżycie dłuższe niż 6 mies.   po zastosowaniu erlotynibu było obserwowane istotnie   częściej wśród chorych z grupy A niż z grupy B (odpo-  wiednio: p < 0,05 i p < 0,005). Mediana całkowitego czasu życia wynosiła 16 mies. w grupie A i tylko 5 mies. w grupie B. Prawdopodobieństwo przeżycia ocenione metodą Kaplana-Meiera było także znacznie wyższe w grupie A niż w grupie B (p < 0.005, HR = 2,179, 95% CI: 1,339–3,546). Na podstawie modelu regresji logistycznej Coxa stwierdzono, że wśród   6 istotnych czynników ryzyka skrócenia całkowitego czasu życia chorych leczonych erlotynibem brak zastosowania radioterapii w pierwszej linii leczenia znacząco zwiększa to ryzyko   (p < 0,005, HR = 2,636, 95% CI: 1,385–5,015).    Wnioski  : Nasze obserwacje wskazują, że możliwość zastosowania radioterapii w pierwszej linii leczenia stanowi korzystny czynnik predykcyjny dla terapii erlotynibem w leczeniu drugiego lub trzeciego rzutu chorych na NDRP.",
author="Krawczyk, Paweł
and Kowalski, Dariusz M.
and Wojas-Krawczyk, Kamila
and Krzakowski, Maciej
and Milanowski, Janusz",
pages="411--414",
url="https://www.termedia.pl/TORAKOCHIRURGIA-Do-NSCLC-patients-become-sensitive-to-second-line-erlotinib-treatment-after-previous-radiotherapy-,40,16007,1,1.html"
}