@Article{Meder2011,
journal="Gastroenterology Review/Przegląd Gastroenterologiczny",
issn="1895-5770",
volume="6",
number="1",
year="2011",
title="Koszty leczenia grupy chorych z nieswoistą chorobą zapalną jelit w trakcie ostrego rzutu choroby i dalszej rocznej obserwacji",
abstract="  Wstęp  : Problem kosztów związanych ze świadczeniami zdrowotnymi nabiera szczególnego znaczenia w przypadku chorób przewlekłych, do których zaliczane są nieswoiste choroby zapalne jelit ( inflammatory bowel diseases  – IBD).      Cel  : Głównym celem pracy była analiza kosztów świadczeń zdrowotnych wycenionych przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) w trakcie rocznej opieki medycznej nad chorymi z IBD od momentu rozpoczęcia leczenia z powodu ostrego rzutu choroby.       Materiał i metody  : Badanie prowadzono w latach 2004–2007 u 41 pacjentów z rozpoznaną chorobą Leśniowskiego-Crohna ( Crohn’s disease  – CD) (14 osób) i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego ( ulcerative colitis  – UC) (27 osób). Badanie rozpoczynano w okresie ostrego rzutu choroby. Na początku badania oraz podczas wizyty końcowej zbierano wywiad dotyczący aktywności zawodowej chorego. W trakcie obserwacji odnotowywano czas trwania niezdolności do pracy z powodu IBD. Po roku ze szpitalnej bazy danych uzyskano informacje o ilości świadczeń zdrowotnych i ich kosztach poniesionych ze środków finansowych NFZ. Na prowadzenie badania uzyskano zgodę Komisji Bioetycznej przy  Collegium Medicum  w Bydgoszczy.      Wyniki  : Średni roczny koszt leczenia pacjenta z IBD wyliczony na podstawie przychodów szpitala z NFZ za wykonane świadczenia zdrowotne wyniósł 10 298 zł (w CD 12 623 zł, a w UC  9092 zł). Hospitalizacje generowały 95,8% kosztów całkowitych  . Koszty leczenia chirurgicznego stanowiły 34,8% kosztów hospitalizacji, a koszty leczenia biologicznego 14,5%. Koszt leczenia biologicznego i chirurgicznego przypadający na jednego pacjenta korzystającego ze świadczenia zdrowotnego był porównywalny i wyniósł 20 121 zł (za leczenie chirurgiczne) zł i 19 500 zł (za leczenie biologiczne). Najwyższy jednostkowy koszt leczenia dotyczył chorej z opornym na leczenie konwencjonalne ciężkim rzutem UC i związany był głównie z leczeniem operacyjnym i powikłaniami pooperacyjnymi.      Wnioski  : Główne koszty bezpośrednie w IBD są związane z hospitalizacjami i z wysokim odsetkiem środków przeznaczonych na leczenie chirurgiczne i biologiczne. Czynniki, które ograniczą potrzebę hospitalizacji lub skrócą czas jej trwania są ekonomicznie korzystne. Alternatywą do dotychczasowego leczenia chirurgicznego chorych na IBD jest leczenie biologiczne, które ma wiele zalet. Ta metoda leczenia ze względu na krótki czas od jej wprowadzenia wymaga jednak starannej oceny w dłuższym czasie stosowania. W Polsce chorzy na IBD, pomimo ogólnie niskich nakładów finansowych na opiekę zdrowotną oraz niedoszacowanie finansowe świadczeń  zdrowotnych udzielanych tym chorym, leczeni są zgodnie z powszechnie obowiązującymi standardami.",
author="Meder, Agnieszka
and Świątkowski, Maciej
and Meder, Grzegorz
and Koza, Jarosław
and Szamocka, Małgorzata",
pages="36--44",
doi="10.5114/pg.2011.20106",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pg.2011.20106"
}