@Article{Sobstyl2011,
journal="Menopause Review/Przegląd Menopauzalny",
issn="1643-8876",
volume="10",
number="1",
year="2011",
title="Zespół metaboliczny a zespół policystycznych jajników",
abstract="Konsekwencje zespołu policystycznych jajników (polycystic ovary syndrome – PCOS) są przedmiotem ciągłych badań, jakkolwiek wiele doniesień naukowych podkreśla, że u kobiet z PCOS występuje zwiększone ryzyko nietolerancji glukozy i cukrzycy typu 2, nadciśnienia tętniczego, dyslipidemii i miażdżycy. Skutki PCOS sięgają więc poza oś reprodukcyjną kobiet. Zespół metaboliczny występuje u 43–46% pacjentek z PCOS. Jest to 2-krotnie więcej niż w populacji ogólnej. Kluczowym zaburzeniem w obu tych zespołach jest insulinooporość i hiperinsulinemia. Otyłość, cukrzyca ciężarnych, obciążony wywiad rodzinny w kierunku cukrzycy typu 2 i zespołu metabolicznego są czynnikami ryzyka rozwoju zaburzeń metabolicznych u pacjentek z PCOS. Leczenie farmakologiczne PCOS uzależnione jest od dominujących objawów i aktualnych potrzeb pacjentki z uwzględnieniem jej statusu prokreacyjnego. Leki zmniejszające insulinooporność od dawna znajdują zastosowanie w leczeniu PCOS, zarówno w indukcji owulacji, jak i poprawy zaburzeń metabolicznych. Standardem jest poprawa wrażliwości na insulinę poprzez redukcję masy ciała (dieta, ćwiczenia fizyczne) oraz preferowanie aktywnego trybu życia.",
author="Sobstyl, Małgorzata
and Tkaczuk-Włach, Joanna
and Sobstyl, Jacek
and Jakiel, Grzegorz",
pages="74--78",
url="https://www.termedia.pl/Metabolic-syndrome-and-polycystic-ovary-syndrome,4,16351,1,1.html"
}