@Article{Endler2011,
journal="Menopause Review/Przegląd Menopauzalny",
issn="1643-8876",
volume="10",
number="2",
year="2011",
title="Office hysteroscopy: a scientific overview",
abstract="Minihisteroskopia (histeroskopia ambulatoryjna) wykonywana bez użycia wzierników (waginoskopia) i kulociągów oraz bez konieczności analgezji jest metodą diagnostyczno-leczniczą o bardzo niskim ryzyku powikłań i może być wykonana z minimalnym dyskomfortem dla pacjentki. Rzadko wymaga znieczulenia ogólnego pacjentki. Metoda ta wykazuje niski odsetek niepowodzeń przy zachowanej wysokiej efektywności. Zakres wskazań do minihisteroskopii obejmuje nie tylko procedury diagnostyczne, w tym również stany przednowotworowe i nowotwory, ale również procedury operacyjne w zakresie zbliżonym do tradycyjnej histeroskopii wykonywanej przy użyciu „tradycyjnego” resektoskopu. W relacji do innych metod diagnostycznych (USG, SIS, badania radiologiczne, NMR) umożliwia nie tylko precyzyjną wizualizację zmian, lecz także celowane pobranie tkanek do badań mikroskopowych. Te cechy minihisteroskopii sprawiają, że zarówno w wymiarze ekonomicznym (krótki czas trwania procedury, brak konieczności znieczulenia), jak i psychologicznym (szybka diagnoza i niezwłoczne leczenie) jest metodą z wyboru w diagnostyce i leczeniu patologii jamy macicy i kanału szyjki. Pomimo swoich zalet, w porównaniu z USG, nie jest polecana, mimo sugestii pewnej grupy klinicystów, do rutynowego skriningu u pacjentek niemających objawów.",
author="Endler, Margit
and Bettocchi, Stefano
and Baranowski, Włodzimierz",
pages="85--90",
url="https://www.termedia.pl/Office-hysteroscopy-a-scientific-overview,4,16608,1,1.html"
}