@Article{Maruszewski2011,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="8",
number="2",
year="2011",
title="Ocena przepływu w tętniczych pomostach 
aortalno-wieńcowych w zależności 
od wybranej techniki operacyjnej",
abstract="  Wstęp:   Ograniczeniem związanym z operacjami pomostowania aortalno-wieńcowego u chorych z chorobą niedokrwienną serca jest ryzyko wystąpienia wczesnej niedrożności wykonanego zespolenia. Śródoperacyjne badanie przepływów w wykonanych pomostach pozwala istotnie zmniejszyć ryzyko   wystąpienia tego powikłania.     Cel pracy:   Celem badania była ocena przydatności badania przepływu w tętniczych pomostach aortalno-wieńcowych z uwzględnieniem rodzaju wykonanego zabiegu pomostowania aortalno-wieńcowego.    Materiał i metody:   Przedmiotem badania była retrospektywna analiza dwuletnich doświadczeń jednego ośrodka (Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu) w zakresie oceny przepływów w tętniczych pomostach aortalno-wieńcowych wykonanych przy użyciu trzech technik chirurgicznych: małoinwazyjnego pomostowania tętnic wieńcowych (ang.   minimally invasive   direct coronary artery bypass   – MIDCAB) i pomostowania tętnic wieńcowych bez użycia krążenia pozaustrojowego (ang. off-pump coronary artery bypass – OPCAB) oraz klasycznej   chirurgicznej rewaskularyzacji (ang.   coronary artery bypass graft   – CABG). Wczesne wyniki leczenia pacjentów, u których wykonano śródoperacyjne badanie przepływów (zakwalifikowanych do grupy A) porównano z wynikami leczenia pacjentów, u których oceny przepływów nie przeprowadzono (grupa B). Jako podstawowe parametry oceny wczesnych wyników leczenia wybrano: częstość występowania śródoperacyjnego zawału mięśnia sercowego, częstość i rodzaj wsparcia układu krążenia, długość czasu pobytu na oddziale pooperacyjnym, pobytu w szpitalu oraz śmiertelność szpitalną. Ocenę statystyczną przeprowadzono za pomocą testu t-Studenta,   U Manna-Whitneya oraz χ2.    Wyniki  : Analizie poddano wyniki 1748 operacji CABG wykonanych w latach 2007–2008, w tym 1030 klasycznych CABG, 639 OPCAB oraz 79 MIDCAB, wydzielając grupę 253 operacji, w których wykonano pełną tętniczą rewaskularyzację mięśnia sercowego (odpowiednio: 58 CABG, 131 OPCAB, 79 MIDCAB). Częstość rozpoznawanych śródoperacyjnych zawałów mięśnia sercowego, zastosowania balonu do kontrpulsacji wewnątrz-  aortalnej oraz długość pobytu na oddziale pooperacyjnym były znamiennie wyższe w grupie A. Z kolei w grupie B znamiennie częściej stosowano farmakologiczne wsparcie układu krążenia. Nie stwierdzono istotnych różnic pomiędzy długością okresu pobytu szpitalnego, a także pod względem częstości zgonów okołooperacyjnych u pacjentów w poszczególnych grupach.    Wnioski:   Na podstawie przeanalizowanych wyników ze Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu wydaje się uzasadnione przeprowadzanie śródoperacyjnego badania przepływów w pomostach aortalno-wieńcowych, zwłaszcza u pacjentów z niskimi wartościami odbioru kontrastu, naczyniami wieńcowymi o małej średnicy, rozsianych zmianach miażdżycowych, zwężeniu w naczyniach na granicy istotności, a także we wszystkich przypadkach trudności technicznych, operacji wykonywanych przez niedoświadczonych chirurgów lub u pacjentów w niestabilnym stanie hemodynamicznym.",
author="Maruszewski, Marcin
and Hrapkowicz, Tomasz
and Pacholewicz, Jerzy
and Filipiak, Krzysztof
and Nadziakiewicz, Paweł
and Herdyńska-Wąs, Mirosława
and Włoczka, Grzegorz
and Zembala, Marian",
pages="191--196",
url="https://www.termedia.pl/Coronary-flow-measurements-in-arterial-grafts-in-reference-r-nto-surgical-technique,40,17010,1,1.html"
}