@Article{Bilewska2011,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="8",
number="2",
year="2011",
title="BADANIA KLINICZNE I DOŚWIADCZALNE W CHOROBACH SERCA, PŁUC I NACZYŃWpływ zdolności do tworzenia biofilmu przez bakterie Gram-dodatnie na przebieg okresu pooperacyjnego 
u pacjentów leczonych kardiochirurgicznie",
abstract="  Wstęp  : Zdolność do tworzenia biofilmu charakteryzuje zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne. Biofilm jest skupiskiem komórek bakteryjnych zatopionym w polisacharydowej macierzy zewnątrzkomórkowej wytworzonej przez te bakterie. Zapewnia optymalne środowisko wzrostu i rozwoju, chroni przed działaniem antybiotyków oraz ułatwia wymianę materiału genetycznego. Odgrywa istotną rolę w powstawaniu i utrzymywaniu się infekcji po zabiegach chirurgicznych.    Cel pracy:   Celem podjętych badań była próba ustalenia związku pomiędzy zdolnością do tworzenia biofilmu przez Gram-dodatnie ziarenkowce izolowane od pacjentów leczonych kardiochirurgicznie a niekorzystnym przebiegiem okresu pooperacyjnego.    Materiał i metody  : Analizowano 44 szczepy   Staphylococcus epidermidis   oraz 27 szczepów   Enterococcus   spp. wyizolowane od 84 pacjentów leczonych kardiochirurgicznie na przestrzeni 13 miesięcy. U wyżej wymienionych gatunków ekspresję śluzu zewnątrzkomórkowego sprawdzano przy użyciu metody Freemana oraz Christensena. Stosując analizę regresji logistycznej, badano związek między zdolnością do tworzenia biofilmu a wystąpieniem niekorzystnego zdarzenia w okresie pooperacyjnym, takiego jak: zgon, zakażenie tkanki podskórnej, konieczność wykonania resternotomii, zakażenia układu oddechowego czy wystąpienia bakteremii.    Wyniki  : Sześćdziesiąt jeden procent szczepów   Staphylococcus epidermidis   oraz 40,7%   Enterococcus   spp. wykazywało ekspresję śluzu zewnątrzkomórkowego. Średnia gęstość utworzonego przez   Staphylococcus epidermidis biofilmu   wyniosła 1,013 ±0,739, a przez enterokoki 0,233 ±0,075. Chorzy, od których wyizolowano   Staphylococcus epidermidis   produkujący biofilm, rozwijali zakażenie tkanki podskórnej prawie 7 razy częściej niż pacjenci, od których uzyskano   Staphylococcus epidermidis   niewykazujący ekspresji śluzu zewnątrzkomórkowego (p = 0,105). Pacjenci, od których wyizolowano   Staphylococcus epidermidis   lub   Entero-  coccus   spp. produkujące biofilm, mieli iloraz szans (ang.   odds   ratio   – OR) wystąpienia zakażenia tkanki podskórnej równy   2,364 (p = 0,209).    Wnioski:   Większość badanych szczepów charakteryzowała się zdolnością do produkcji biofilmu, co mogło stanowić o ich zwiększonej patogenności i ułatwiać zakażenie materiałów stosowanych w kardiochirurgii. Wyizolowanie   Staphylococcus epidermidis   lub   Enterococcus   spp. od pacjenta może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia zakażenia tkanki podskórnej po zabiegu kardiochirurgicznym.",
author="Bilewska, Agata
and Łopaciuk, Urszula
and Młynarczyk, Grażyna
and Młynarczyk, Andrzej
and Trafny, Elżbieta
and Kołsut, Piotr
and Kocańda, Szymon
and Kuśmierczyk, Mariusz
and Różański, Jacek M.",
pages="255--261",
url="https://www.termedia.pl/BADANIA-KLINICZNE-I-DOSWIADCZALNE-W-CHOROBACH-SERCA-PLUC-I-NACZYN-The-impact-of-biofilm-formation-by-Gram-positive-bacteria-on-patient-outcome-following-cardiac-surgery,40,17027,1,1.html"
}