@Article{Peruga2011,
journal="Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej",
issn="1734-9338",
volume="7",
number="3",
year="2011",
title="Artykuł oryginalnyAnaliza częstości występowania restenozy u chorych z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia odcinka ST i ze współistniejącą cukrzycą w zależności od rodzaju implantowanego stentu",
abstract=" Wstęp : Ostry zespół wieńcowy bez uniesienia odcinka ST (ang.  non ST elevation myocardial infarction , NSTEMI) u pacjentów ze współistniejącą cukrzycą obarczony jest gorszym rokowaniem, a leczenie pierwotną angioplastyką okazuje się najkorzystniejszą metodą leczniczą. Mimo wielu badań poświęconych leczeniu chorych z NSTEMI, nie ma szerszych opracowań dotyczących wyboru strategii leczenia inwazyjnego osób z NSTEMI i towarzyszącą cukrzycą.     Cel : Analiza częstości występowania restenozy w zależności od rodzaju implantowanego stentu.    Materiał i metody : Badaniem objęto kolejnych 984 chorych hospitalizowanych w Klinice Kardiologii z powodu NSTEMI ze współistniejącą cukrzycą. Stent metalowy (ang.  bare metal stent,   BMS) miało wszczepiony 352 chorych, a 632 – stent uwalniający lek, w tym 238 pokryty paklitakselem (ang. paclitaxel eluting stent, PES), a 394 sirolimusem (ang.   sirolimus eluting stent,  SES). Nie stwierdzono różnic dotyczących średniej wieku osób w grupach leczonych przezskórną angioplastyką wieńcową (ang. percutaneous coronary inter­vention, PCI), które otrzymały BMS.     Wyniki : W obserwacji szpitalnej odnotowano łącznie 6 zgonów, w tym po 1 w grupach osób z BMS i PES oraz 4 w grupie osób z SES. Podczas rocznej obserwacji śmiertelność nie różniła się w poszczególnych grupach i wynosiła 7,9% w grupie osób z BMS, 8,8% w grupie osób z PES i 8,1% w grupie osób z SES. W obserwacji rocznej odsetek chorych z nawrotem zwężenia w grupie z implantowanym BMS wynosił 8,24%, a z PES 8,4%. Zwraca uwagę rzadziej występująca restenoza w grupie osób z implantowanym SES (6,34%,  p = 0,003). Zakrzepica w stencie zdarzała się stosunkowo rzadko i obserwowano ją łącznie u 10 chorych w podobnym odsetku w grupie osób z BMS, PES i SES. W analizie rocznej i odległej czynnikami ryzyka wystąpienia restenozy okazały się płeć żeńska, zaburzenia lipidowe (p < 0,001), przebyty zawał serca (p < 0,001) oraz choroba naczyń obwodowych (p < 0,001).     Wnioski : Przezskórna angioplastyka wieńcowa jest skuteczną i bezpieczną metodą rewaskularyzacji chorych z NSTEMI i współistniejącą cukrzycą. Analiza materiału w obserwacji rocznej nie wykazała istotnej przewagi PES nad BMS. Istotne statystycznie różnice wykazano dla SES, natomiast w obserwacji odległej zaznaczyła się wyraźna przewaga stentów uwalniających leki wyrażająca się znacznie mniejszą częstością występowania restenozy w tych grupach pacjentów.",
author="Peruga, Jan Zbigniew
and Kręcki, Radosław
and Krzemińska-Pakuła, Maria",
pages="206--213",
doi="10.5114/pwki.2011.24737",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pwki.2011.24737"
}