@Article{Jander2011,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="8",
number="4",
year="2011",
title="Ostre uszkodzenie nerek związane z zabiegami kardiochirurgicznymi – współczesne spojrzenie na problem",
abstract="Częstość występowania ostrego uszkodzenia nerek u pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym (ang.   cardiac surgery associated acute kidney injury   – CSA-AKI) wynosi we wczesnym okresie pooperacyjnym do 30% i ma tendencje wzrostowe. Śmiertelność wśród chorych dotkniętych tym powikłaniem jest nawet pięciokrotnie wyższa niż u pacjentów wolnych od CSA-AKI. Duże nadzieje na poprawę wyników leczenia CSA-AKI pokłada się w szerszym niż dotychczas stosowaniu terapii nerkozastępczej (ang.   renal replacement therapy   – RRT). Największym wyzwaniem wydaje się opracowanie standardów wczesnego wdrażania RRT, ponieważ kierowanie się takimi parametrami jak stężenie kreatyniny w osoczu lub diureza godzinowa jest niewystarczające. W tym celu bada się przydatność wielu substancji oznaczanych w osoczu lub w moczu jako tzw. biomarkerów AKI. Do najbardziej obiecujących biomarkerów można zaliczyć: cystatynę C, lipokalinę związaną z żelatynazą neutrofilów (ang.   neutrophil gelatinase-associated lipocalin   – NGAL), interleukinę 18 (IL-18) oraz cząsteczkę uszkodzenia nerek (ang.   kidney injury molekule-1   – KIM-1). Jednakże wystąpienie CSA-AKI wiąże się z istotnym pogorszeniem rokowania, wydłużeniem czasu hospitalizacji i wzrostem kosztów leczenia.",
author="Jander, Sławomir
and Ledakowicz-Polak, Anna
and Jaszewski, Ryszard
and Zielińska, Marzenna",
pages="457--461",
url="https://www.termedia.pl/Cardiac-surgery-associated-acute-kidney-injury-a-contemporary-approach-to-the-problem,40,17988,1,1.html"
}