@Article{Wójcik2011,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="8",
number="4",
year="2011",
title="Niedomykalność lewej zastawki przedsionkowo-komorowej po operacji częściowego kanału przedsionkowo-komorowego – obserwacja odległa",
abstract="  Wstęp  : Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej typu pierwotnego (ang.   primum atrial septal defect   – ASD I) jest wrodzoną anomalią serca stanowiącą ok. 15–20% wszystkich ubytków przegrody międzyprzedsionkowej. Towarzyszy mu zawsze rozszczep przedniego płatka lewej zastawki przedsionkowo-komorowej (ang.   left atrioventricular valve   – LAVV) i jej niedomykalność różnego stopnia.     Cel pracy  : Ocena niedomykalności LAVV oraz określenie jej znaczenia patofizjologicznego u pacjentów po operacji ASD I.    Materiał i metody  : Badaniem objęto 41 pacjentów (32 kobiety; 78%) operowanych w latach 1968–2005 oraz 13 osób z grupy kontrolnej. Średni wiek w czasie zabiegu wynosił   31,3 ±15,6 roku, zaś w czasie badania 39,2 ±14,0 lat. U wszystkich pacjentów zamknięto ubytek łatą, a u 35 wykonano plastykę lewej zastawki przedsionkowo-komorowej. W badaniu echokardiograficznym określono niedomykalność LAVV metodą jakościową, przy użyciu skali czteroplusowej (4+), oraz metodą ilościową, oceniając efektywną powierzchnię otworu niedomykalności (ang.   effective regurgitant orfice area   – EROA). Niedomykalność istotną zdefiniowano w skali jakościowej jako ,,3+” lub ,,4+”, zaś ilościowo jako EROA ≥ 0,40.     Wyniki  : U 40 pacjentów (97,6%) rejestrowano niedomykalność LAVV. W porównaniu z grupą kontrolną, u pacjentów po operacji częściowego kanału przedsionkowo-komorowego (ang.   partial atrioventricular canal   – PAVC) – zarówno z istotną, jak i nieistotną niedomykalnością LAVV – obserwowano wyższe   ciśnienie skurczowe w prawej komorze (ang.   right ventricular systolic pressure   – RVSP) i większy wymiar lewego przedsionka. W wieloczynnikowej analizie regresji logistycznej żaden z analizowanych czynników (wiek w czasie operacji, wiek w czasie badania, wymiar lewego przedsionka, RVSP) nie był w sposób niezależny od pozostałych związany z występowaniem istotnej niedomykalności LAVV.    Wnioski  : Niedomykalność lewej zastawki przedsionkowo-komorowej po operacji częściowego kanału przedsionkowo-komorowego występuje często. Z uwagi na złożony mechanizm powstawania fali zwrotnej i przetrwałe następstwa wady przeciekowej echokardiograficzna ocena wartości ciśnienia skurczowego w prawej komorze i wielkości lewego przedsionka ma ograniczone zastosowanie w ocenie jej istotności. O odległej skuteczności naprawy zastawki decyduje głównie zabieg kardiochirurgiczny.",
author="Wójcik, Anna
and Klisiewicz, Anna
and Szymański, Piotr
and Lech, Agnieszka
and Różański, Jacek
and Kuśmierczyk, Mariusz
and Hoffman, Piotr",
pages="525--530",
url="https://www.termedia.pl/The-left-atrioventricular-valve-regurgitation-after-the-surgical-repair-r-nof-the-partial-atrioventricular-canal-Long-term-follow-up,40,18006,1,1.html"
}