@Article{Omyła-Staszewska2012,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="16",
number="1",
year="2012",
title="Effective therapeutic management of hepatocellular carcinoma – on the basis of a clinical case 	[Polish version: Skuteczne postępowanie terapeutyczne w nieresekcyjnym raku  		wątrobowokomórkowym – na przykładzie przypadku klinicznego p. 64]",
abstract="Rokowanie chorych na pierwotnego raka wątrobowokomórkowego (  hepatocellular carcinoma   – HCC) jest niekorzystne, ponieważ guz nowotworowy z reguły rozwija się w marskiej wątrobie i najczęściej jest rozpoznawany w stadium zaawansowanym. Odsetek przeżyć pięcioletnich chorych z HCC w Europie nie przekracza 9%. Na kanwie opisu przypadku klinicznego autorzy obecnej pracy przedyskutowali strategię leczenia chorych  na HCC. W zaawansowanym stadium HCC, C wg klasyfikacji barcelońskiej (BCLC), stosuje się z reguły chemioterapię systemową z użyciem sorafenibu. U pacjentów w pośrednim stadium  zaawansowania HCC, tj. B wg BCLC, po­­stępowaniem standardowym jest chemioembolizacja (  transarterial chemoembolization   – TACE). Jednakże, w wyniku zastosowania powtarzanych zabiegów TACE dochodzi do aktywacji czynników zaangażowanych w proces angiogenezy, m.in. HIF-1 (hipo­xia-inducible factor-1) i VEGF (vascular endothelial growth factor), może prowadzić do nieskuteczności procedury. Dlatego istnieją naukowe podstawy do kojarzenia TACE z lekami działającymi antyangiogennie, do których zalicza się m.in. sorafenib. Wyniki przeprowadzonych dotychczas badań wskazują, że w stadium B wg BCLC skojarzenie sorafenibu z TACE jest metodą bezpieczną dla chorych i przynosi im wymierne korzyści. Zasadność tego typu strategii potwierdza przypadek opisany przez nas, w którym stosując TACE + sorafenib, uzyskano u chorego częściową regresję HCC.",
author="Omyła-Staszewska, Joanna
and Deptała, Andrzej",
pages="60--67",
doi="10.5114/wo.2012.27339",
url="http://dx.doi.org/10.5114/wo.2012.27339"
}